Stwardnienie rozsiane (MS) jest choroby układu nerwowego, który wpływa na Twój mózg oraz rdzeń kręgowy. Zdąży on osłona Otoczka mielinowa, materiał, który otacza i chroni Twoje neurony. Uszkodzenie to spowalnia lub blokuje wiadomości między Twój mózg i ciała, prowadząc do objawy stwardnienia rozsianego. Mogą to być;
- Wizualne zakłóceń
- Słabość mięśni
- Kłopoty z koordynacji i równowagi
- Wrażeń takich jak numbness, prickling lub "pins & needles"
- Problemy z pamięci i myślenia
Obecnie kilka metod leczenia są dostępne, można poprawy objawy stwardnienia rozsianego oraz, w niektórych przypadkach, powolne postęp choroby. Te Leczenie farmakologiczne wersji beta interferons (Betaseron ® Rebif ® Avonex ®) oraz kopolimer 1 (Copaxone ®, również nazywany glatirameru), mieszanka peptyd fragmenty. NIH wspierała badania, które doprowadziły do opracowania i zatwierdzenia Avonex ® i finansowane przez podstawowe badania, które doprowadziło do rozwoju Copaxone ®. Dla ostre formy stwardnienia rozsianego relapsing przekazywania i drugorzędnych stopniowe stwardnienia rozsianego FDA zatwierdzonych Mitoksantron (Novantrone ®), immunosuppressant. Ostatnio FDA zatwierdzonych natalizumab (Tysabri ®), opartych na przeciwciała terapii, która reprezentuje nową klasę czynników immunomodulatory, dla ograniczonej liczby pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.
Nikt nie wie, w jaki sposób powstaje stwardnienia rozsianego. Może okazać się choroby autoimmunologiczne, co się dzieje, gdy ciała ataki sam. Stwardnienie rozsiane dotyczy kobieta więcej niż mężczyźni. Większość ludzi pojawić ich pierwsze symptomy między w wieku od 20 do 40; Początkowe objawy stwardnienia rozsianego często jest nieostry lub podwójne widzenie, zniekształcenie kolorów czerwony zielony lub nawet ślepoty u jednego oka. Większość pacjentów stwardnienia rozsianego doświadczenia słabość mięśni w ich końce i trudności w koordynacji i równowagi. Te symptomy mogą być wystarczająco surowe, aby osłabić krótkiego spaceru lub nawet stały. W najgorszym przypadku stwardnienia rozsianego może spowodować porażenie okresowe częściowe lub całkowite. Większość ludzi stwardnienia rozsianego charakteryzować paresthesias, przejściowy odbiegających od normy uczucia sensorycznej takich jak numbness, prickling lub "pins & needles" wrażeń. Niektórzy mogą również występować ból. Przeszkody mowy, drżeń i zawroty głowy są inne częste skarg. Czasami ludzie stwardnienia rozsianego mają utratę słuchu. Około połowy wszystkich ludzi stwardnienia rozsianego doświadczenia poznawczego takie jak trudności z koncentracji, uwagi, pamięci i słabą wyrok, ale takie objawy są zazwyczaj łagodny i często się zapomina. Spadek jest innym typową cechą stwardnienia rozsianego.
Stwardnienie rozsiane po raz pierwszy został rozpoznany jako zaburzenia w końcu XIX wieku, ale nie było aż do dziewiętnastu latach sześćdziesiątych, które naukowców rozpoczęła się zrozumieć niektóre choroby procesów, które powodują symptomy i długoterminowe inwalidztwo rozsianego. Procesy te wydawały się na zapalenie i utraty Otoczka mielinowa, ochronną wokół nerve fibers. Pierwszy standardowe wytyczne dla rozpoznania stwardnienia rozsianego i skali klasyfikacji niepełnosprawności ustanowiono także dziewiętnastu latach sześćdziesiątych ustawienie etapu badań kontrolowanych do testowania nowych metod leczenia. W późnych latach sześćdziesiątych pierwszy kontrolowane próby kliniczne w terapii stwardnienia rozsianego wykazało, że poddawanie działaniu Hormon adrenokortykotropowy przyspieszyć odzyskiwania ataku. Podczas tego pomogła zmniejszyć zapalenie podczas ostre objawy ataku, nie wolno postęp stwardnienia rozsianego.
Obecnie stwardnienia rozsianego uznaje się za chronicznej, nieswoiste, demielinizacyjne choroby autoimmunologiczne centralnego systemu nerwowego (CNS). Uszkodzenia obejmujący Otoczka mielinowa i komórki nerwowej leżących u podstaw rozliczeń włókna prowadzi do spowolnieniu lub zablokowane przesyłania sygnałów, co powoduje zmniejszenie lub utratę funkcji. Ulepszone techniki wykazują, że uszkodzenie nerwów fibers może się zdarzyć nawet na bardzo wczesnym etapie choroby.
Istnieje szereg mitów o stwardnienia rozsianego, które nie są oparte w dziedzinie badań naukowych. Po pierwsze stwardnienia rozsianego nie jest zakaźną. Po drugie kontakt z metali ciężkich mogą powodować uszkodzenie nerwów, ale brak jest dowodów, metali ciężkich lub rtęci z amalgamatu dentystyczne nadzienia połączony z stwardnieniem rozsianym. Po trzecie liczba wirusów zostały i są badanych w związku z stwardnieniem rozsianym. Jednak powodować stwardnienia rozsianego stwierdzono wirusa.
Warto przeczytać