Ponieważ Jenner wykazana efektywność Krowianka w celu ochrony ludzi na ospę, w roku 1796, były różnych prób do wyeliminowania ospy na skalę regionalną. W 1803 korony zorganizowane misji (Ekspedycja Balmis) do transportowania szczepionki, która ma kolonie hiszpańskie w obu Amerykach i na Filipinach i ustanowienia programów szczepień masowego. Przez około 1817 program szczepień bardzo półprzewodnikową istniały w Holenderskich Indii Wschodnich.
W Carmarthen program został uruchomiony do propagowania szczepień ospę, poprzez vaccinators indyjskiego, pod nadzorem urzędników europejskich. 1832 Rząd federalny Stanów Zjednoczonych ustanowiony program szczepień ospy dla rdzennych Amerykanów. W 1842 roku Zjednoczone Królestwo zakaz inokulacji, później postępu obowiązkowych szczepień. Rząd brytyjski wprowadzone ospy obowiązkowych szczepień ustawy Parlamentu w 1853. W Stanach Zjednoczonych od 1843 do 1855 Massachusetts pierwszy a następnie pozostałe Państwa wymagane ospy szczepień.
Chociaż niektóre też te środki, W północnej Europie z szeregiem krajów były wyeliminowane ospy 1900 i w 1914 roku występowania w najbardziej uprzemysłowionych krajów zmniejszyły się na stosunkowo niskim poziomie. Szczepienia w dalszym ciągu w krajach uprzemysłowionych, aż do połowy do późnych latach siedemdziesiątych jako zabezpieczenie przed ponownym wprowadzeniem. Australia i Nowa Zelandia są dwa wyjątki znani; ani doświadczył endemiczne Ospa i nigdy nie szczepionych szeroko, zamiast polegać na ochrony poprzez ścisłe quarantines i odległości.
Pierwszy nakład skali półkuli w celu zwalczania ospy został złożony przez organizację zdrowia Pan American w 1950. Kampania została wykonana pomyślnie w wyeliminowanie ospy ze wszystkich krajów Ameryki z wyjątkiem Argentyny, Brazylii, Kolumbii i Ekwadorze. Na tym etapie 2 miliony ludzi były zgonu corocznie. Ogólnie rzecz biorąc, jednakże postęp w kierunku zwalczania was fantastic, zwłaszcza w Afryce i Półwyspie Indyjskim. W 1967 Światowej Organizacji Zdrowia zintensyfikować zwalczanie globalnego ospy wnosząc 2,4 miliona dolarów rocznie do wysiłków. Międzynarodowy zespół, jednostki zwalczania ospę, została utworzona pod przywództwem amerykańskim, Donald Henderson.
W celu zwalczania ospę, każdego ogniska choroby musiały być zatrzymane z jej rozprzestrzenianiu się, poprzez wyizolowanie przypadków i wszystkich szczepień, który mieszkał blisko. Proces ten znany jest jako "pierścień szczepień". Kluczem do tej strategii było monitorowania przypadków we Wspólnocie (znany jako nadzoru) i odizolowania na czas. Początkowe problemu zespołu WHO do czynienia były niewystarczające zgłaszania przypadków ospę, w wielu przypadkach nie doszły do wiadomości władz. Fakt, że ludzie są tylko zbiornik na ospę infekcji, oraz że przewoźnicy nie istniały, odegrały znaczącą rolę w zwalczaniu ospę. WHO ustanawia sieć doradców, którzy korzysta z pomocy państwa Konfigurowanie działania nadzorcze i odizolowania na czas. Wcześnie na dotacje szczepionki zostały pod warunkiem przede wszystkim przez ZSRR i Stanami Zjednoczonymi, ale 1973 r., ponad 80% wszystkich szczepionka została wyprodukowana w krajach rozwijających się. Ten było epidemia ospy May–July 1963 w Sztokholmie, Szwecja, przywiezione z na Dalekim Wschodzie przez szwedzkiego żeglarz sportowy; miało to omówiona przez środki w ramach kwarantanny i szczepień miejscowej ludności.
Pod koniec 1975 roku ospy trwała tylko w Rogu Afryki. Warunki były bardzo trudne w Etiopii i Somalii, w przypadku gdy było kilka dróg. Wojny secesyjnej, głodu i uchodźców wykonane zadania jeszcze trudniejsze. Intensywny program nadzoru i środki ograniczające rozprzestrzenianie oraz szczepienia została przeprowadzona w początku i połowie 1977. Ostatniego przypadku naturalnie miejscowych ospy ('' Variola drobne '') rozpoznano w Ali Maow Maalin, cook szpital Marka, Somalia, 26 października 1977.
Globalne zwalczania ospy został certyfikowany, w oparciu o intensywnej weryfikacji działań w krajach, przez Komisję wybitni naukowcy na 9 grudnia 1979 i zatwierdzone przez Zgromadzenie zdrowotnych Światowej 8 maja 1980 w rezolucji WHA33.3. Dwa pierwsze zdania rozdzielczość odczytu: "uwzględniając rozwój i wyniki programu globalnego na ospę zwalczania zainicjowane przez WHO w 1958 i wzmocnione od 1967... … Ogłosił uroczyście że swoich obywateli i świata zdobyły wolności na ospę, która była chorobą podlegającą najbardziej niszczycielskich trałowe w formie epidemii przez wiele krajów od najwcześniejszej chwili, pozostawiając śmierci, niewidomych i disfigurement w jego następstwie, które tylko dziesięć lat temu było rampant w Afryce, Azji i Ameryce Południowej."
Post-Eradication
Ostatnich przypadkach ospy na świecie podczas wystąpienia dwóch przypadkach (jednym z nich był krytyczny) w Birmingham w Anglii w 1978 roku. Medyczne fotograf, Janet Parker, które zostały zakontraktowane choroby w szkole medycznej Uniwersytetu Birmingham i zmarł 11 września 1978 W 1986 roku, światowa organizacja zdrowia zalecane zniszczenie wirusa, a póYniej ustawiona data zniszczenia się 30 grudnia 1993 r. w. Został odroczony do dnia 30 czerwca 1995 r. W 2002 r. zmienione zasady WHO niesprzeczne z jego ostatecznego zniszczenia. Niszczenie istniejących zapasów zmniejszenie ryzyka związanego z ospy trwających badań; zapasy nie są wymagane do reagowania na epidemia ospy. Jednakże zapasów może być przydatna w rozwoju nowych szczepionek, leki przeciwwirusowe i testów diagnostycznych.
W marcu 2004 r. ospy strupki znaleziono tucked wewnątrz koperty w książkę o wojnie secesyjnej medycyny w Santa Fe w stanie Nowy Meksyk. Koperta zostało oznaczone jako zawierające strupki ze szczepień i dał naukowców w centrum zapobiegania i kontroli chorób okazję do historii ospy szczepień w Stanach Zjednoczonych.
Warto przeczytać
W tym artykule objęty jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike licencji. Wykorzystuje materiał z Wikipedii artykuł w "ospy" dostosować cały materiał używany z Wikipedii jest dostępny na warunkach Licencji Creative Commons Attribution-ShareAlike. Wikipedia ® sam jest zarejestrowanym znakiem towarowym Wikimedia Foundation, Inc.