Immunotherapie is een medische term gedefinieerd als "Behandeling van ziekte door inducerende, verbeteren of een immuunrespons onderdrukken".
Ontworpen om te ontlokken of versterken van een immuunrespons immuuntherapie worden geclassificeerd als Activering immuuntherapie.
Immuuntherapie ontworpen te verminderen, onderdrukken of meer direct op de juiste wijze een bestaande immuunrespons, zoals in gevallen van auto-immuniteit of allergie, worden geclassificeerd als onderdrukking immuuntherapie.
De actieve stoffen van immunotherapie worden gezamenlijk aangeduid als immunomodulators. Ze zijn veelzijdige recombinante, synthetische en natuurlijke preparaten, vaak Cytokines.
Enkele van deze stoffen, zoals granulocyt kolonie-stimulerende factor (G-CSF), interferon, imiquimod en cellulaire membraan breuken uit bacteriële micro-organismen zijn reeds in licentie gegeven voor gebruik bij patiënten.
Anderen met inbegrip van IL-12, worden verschillende chemokines, synthetische cytosine fosfaat-calciumguanosine (APR), oligodeoxynucleotides en glucans momenteel onderzocht uitgebreid in klinische en preklinische studies. Immunomodulerende regimes bieden een aantrekkelijke aanpak zoals ze vaak minder bijwerkingen dan bestaande geneesmiddelen hebben, met inbegrip van minder potentieel voor het creëren van weerstand in microbiële ziekten.
Verder lezen
Dit artikel is gelicentieerd onder de Creative Commons Attribution-ShareAlike License. Het gebruikt materiaal van het Wikipedia artikel over "immunotherapie" al het materiaal aangepast gebruikt uit Wikipedia is beschikbaar onder de voorwaarden van de Creative Commons Attribution-ShareAlike License. Wikipedia ® zelf is een gedeponeerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc.