Μια νέα γονιδιακή μετάλλαξη που προσδιορίζονται από ερευνητές στο Baylor College of Medicine στο Χιούστον είναι μέρος του σχηματισμού των γονιδίων που σχετίζονται με ευαισθησία για την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 1. Θα μπορούσε επίσης να διαδραματίσει ρόλο στην καταστροφικές επιπλοκές του διαβήτη, όπως η νεφρική ανεπάρκεια.
Το γονίδιο που ονομάζεται SUMO-4 συμβάλλει ένα μέρος του κινδύνου αυτής της μορφής διαβήτη, που πλήττει συνήθως τους νέους, είπε ο Δρ. David Owerbach, Kurt Bohren και Kenneth Gabbay. Owerbach και Bohren είναι συνεργάτης και βοηθός καθηγητές στο τμήμα της μοριακής διαβήτη και του μεταβολισμού στο τμήμα Παιδιατρικής στο BCM, αντίστοιχα. Gabbay είναι καθηγητής της παιδιατρικής και επικεφαλής του τμήματος.
SUMO-4 παίζει ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος. Όταν μεταλλαγμένο, το γονίδιο λειτουργίες αφύσικα, παρατείνοντας τη φλεγμονώδη αντίδραση.
Το εύρημα αυτό δίνει στους επιστήμονες μια ένδειξη για την αυτοάνοση αιτία του διαβήτη. Στο διαβήτη τύπου 1, το σύστημα προστασίας του σώματος στρέφεται κατά των ίδιων των κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη â της στο πάγκρεας. Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι που έχουν διαβήτη τύπου 1 δεν παράγει ινσουλίνη. Χωρίς ινσουλίνη, το σώμα τους δεν μπορεί να ρυθμίσει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα τους.
Το μεταλλαγμένο SUMO-4 γονίδιο μπορεί να επηρεάσει τη φλεγμονώδη διεργασία η ίδια και να αυξήσει την ευαισθησία στις επιπλοκές του διαβήτη.
Οι εκθέσεις του έργου του Owerbach, Bohren και Gabbay και το υπόλοιπο της ομάδας τους στο Harry B. και Aileen B. Gordon Diabetes Research Center στο Νοσοκομείο Παίδων του Τέξας και BCM εμφανίστηκε στις 25 Ιουνίου, 2004 τεύχος του Journal of Biological Chemistry και τον Ιούλιο του 2004 το θέμα του περιοδικού Diabetes.
Κανένα μεμονωμένο γονίδιο που προκαλεί διαβήτη τύπου 1. Ωστόσο, το BCM και άλλοι ερευνητές στον τομέα έχουν εντοπίσει μια σειρά από γονίδια που συμβάλλουν στον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Ανάμεσα στα πιο ισχυρά γονίδια είναι αυτά της HLA ή ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων περιοχή, τα οποία ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος διαφοροποίησης του εαυτού από τους μη-εαυτού.
Παραλλαγές γονιδίων του DR και DQ στην περιοχή HLA είναι ιδιαίτερα σημαντικές και βρίσκονται σε 95 τοις εκατό των διαβητικών τύπου 1. Μαζί, τα γονίδια στο λογαριασμό περιοχή HLA για την όσο το 40 τοις εκατό του οικογενούς κινδύνου ανάπτυξης τύπος 1 διαβήτη.