Het Nieuwe die onderzoek door Vrienden van de Aarde, in een peer-herzien dagboek wordt gepubliceerd dit weekend, toont aan dat tot 220 jonge kinderen een dag aan potentieel gevaarlijke niveaus van pesticiden konden blootgesteld te zijn enkel van het eten van een één enkele appel of peer.
Het onderzoek toonde ook aan dat de internationaal goedgekeurde veiligheidsniveaus op pesticiden kunnen worden overtreden zelfs wanneer de wettelijke grenzen op pesticiden met. Ingevoerde opbrengst zou eerder waren hoge pesticideniveaus bevatten dan inlands fruit.
Het onderzoek, met twee belangrijke deskundigen bij de pesticideblootstelling, Professor Andrew Watterson van Universiteit Stirling en Dr. Vyvyan Howard van de Universiteit van Liverpool wordt geleid gebruikte wiskundige modellering die blootstelling aan tussen 18 maanden zijn verouderd en vier jaar die oude pesticiden voor kinderen te meten. Gebruikend de Overheid de eigen die gegevens over pesticideresidu's op appelen en peren worden gevonden, en de informatie over de hoeveelheden appelen en peren door jonge kinderen van het Nationale DieetOnderzoek worden gegeten, vond de studie dat tussen 10 en 220 jonge kinderen blootgestelde pesticideresidu's zouden kunnen zijn op niveaus die directe en op lange termijn bedreigingen voor gezondheid konden vormen. De Appelen en de peren werden gekozen omdat zij vaak door jonge kinderen worden gegeten.
De Overheid controleert regelmatig fruit en groenten voor pesticideresidu's. Maar in plaats van het testen van individuele punten van opbrengst, mengden de tests van de Overheid partijen, met officiële cijfers slechts meldend het gemiddelde voor de partij (b.v. 10 appelen). Het Onderzoek naar de jaren '90 toonde aan dat sommige fruit en groenten veel hogere niveaus van pesticiden dan anderen, met geen residu's in één stuk van fruit en zeer op hoog niveau van residu's in een andere potentieel bevatten.
De Vrienden van het onderzoek van de Aarde gebruikten modellering om de waarschijnlijkheid van kinderen te onderzoeken die een stuk van fruit eten die hoge pesticideresidu's bevatten. De resultaten toonden aan dat, gebaseerd op de het residugegevens van de Overheid voor 2000 tot 2002, de jonge kinderen aan residu's op niveaus boven internationaal goedgekeurde veiligheidsgrenzen kunnen worden blootgesteld. Het model gebruikte echte die tarieven van fruitconsumptie, uit het nationale het dieetonderzoek van de Overheid worden genomen, en zodat zijn de resultaten relevant voor kinderen die normale hoeveelheden fruit eten - veronderstelde men het meest dat om het even welk kind was een één enkele appel of peer zou eten.
Hoewel de Overheid weet dat de hoge niveaus in individueel fruit voorkomen, blijft het het publiek vertellen dat er geen gezondheidszorgen zijn zolang de wettelijke grenzen met. zijn.
De Vrienden van de Onderzoeker van het Voedsel van de Aarde Hogere en één van de auteurs van het rapport, Emily Diamand, zeiden:
De „Ouders zullen worden geschokt die te ontdekken dat de grenzen van de pesticideveiligheid worden geplaatst om jonge kinderen te beschermen enkel door een kind kunnen worden overschreden die één appel of peer eten. Het probleem die van hoge residu's in individuele vruchten of groenten voorkomen is goed - gekend aan de Overheid maar zij blijven zachte herverzekeringen uitgeven dat er geen risico voor gezondheid is. Dit probleem moet niet langer worden genegeerd. De Overheid moet snel handelen om ervoor te zorgen dat de wettelijke grenzen voor deze pesticiden de veiligheid van de consument beschermen en meer landbouwers doen helpen hun pesticidegebruik“ verminderen
De bestudeerde pesticiden zijn carbendazim (verboden in België van deze maand), dithiocarbamates en phosmet die allen scherpe gevolgen hebben (d.w.z. kunnen zij een effect van een blootstelling op korte termijn hebben). Phosmet is niet vergunning gegeven want het BRITSE gebruik zo slechts op ingevoerd fruit voorkomt.
Carbendazim en dithiocarbamates zijn veronderstelde hormoonverbrekers. Phosmet is een organofosfaatinsecticide, dat het potentieel heeft om het zenuwstelsel te beschadigen en een potentieel carcinogeen is. Terwijl er geen duidelijke directe gevolgen kunnen zijn van het verbruiken van deze chemische producten op hoge niveaus, kunnen er implicaties op lange termijn zijn. De Kinderen zijn bijzonder vatbaar omdat zij zich nog groeien en ontwikkelen.