Een Universiteit van de onderzoeker van Minnesota ontving een bijna $1 miljoen toelage van de Nationale Instituten van Gezondheid (NIH) aan studie hoe de genetische verschillen beïnvloeden of de mensen gevaarlijke druginteractie en hoe te om medicijnen aan te passen om die interactie te vermijden zullen ervaren.
NIH kende toelage $962.357 aan Universiteit van Apotheek toe Professor Timothy S. Tracy, Ph.D., om te bestuderen hoe de genetische „gebreken“ de reactie van het lichaam op combinaties medicijnen beïnvloeden en welke het doseren aanpassingen noodzakelijk zijn.
De „Mensen kunnen dysfunctionele enzymen hebben die drugs opsplitsen,“ Tracy zeggen. De „vraag vragen wij is, hoe deze genetische verschillen de gevoeligheid van een persoon aan drug-aan-drug interactie.“ beïnvloeden
De gebreken worden gevonden op de enzym-delen van de genetische structuur waaraan drugmolecules band-en oorzakenmensen om verschillend te reageren wanneer het nemen van bepaalde combinaties medicijnen.
De Onderzoekers weten reeds dat de genetische make-up van mensen hun die reacties op drugs bepaalt, een wetenschap als pharmacogenomics wordt bekend. De reacties kunnen variëren in of hoe het lichaam snel de drugs of de daadwerkelijke invloed metaboliseert de drug op de persoon heeft.
Uiteindelijk hopen de onderzoekers om een computermodel te gebruiken om te bepalen hoe een individu aan drugs zal antwoorden en zo potentieel ernstige druginteractie zal verminderen alvorens een drug of een combinatie drugs worden gegeven. Het is wat bekend als geïndividualiseerde drugtherapie, een proces dat leveranciers toestaat om medicijn het doseren voor elke patiënt aan te passen.
„Zullen wij Uiteindelijk een computerprogramma hebben dat ` zegt Ik reeds de interactie tussen Y ken en Z. Based op dat, Ik kan weten wat de interactie tussen X en Z zijn,'“ Tracy zegt.
Het is onduidelijk of de mensen met de genetische gebreken de zelfde medicijn het doseren aanpassingen zoals mensen zonder de gebreken vereisen. En die vraag is wat Tracy zal bestuderen.
In een druginteractie, proberen de concurrerende drugmolecules om op het zelfde enzym te plakken. Hebbend concurrerende drugmolecules probeer om aan het zelfde enzym vast te maken is als een spel van muzikale stoelen: Één van hen zal links weggaan, zegt Tracy. Twee drugmolecules kunnen concurreren om op de zelfde vlek op een enzym in het lichaam te zitten, zegt Tracy. Maar als er slechts ruimte voor één molecule op dat enzym is, zal de verplaatste tweede drugmolecule niet aan het enzym kunnen binden en zo, niet worden opgesplitst, zegt hij, creërend een potentieel ernstige druginteractie.
Om dingen te compliceren verder, kan de genetische make-up van een persoon hetzij de eerste banden van de drugmolecule aan een enzym veranderen of of de molecule door een andere drug wordt verplaatst en verlaten om een nieuw huis te vinden. Met andere woorden, kunnen de verschillende genetische structuren in een enzym de graad verhogen of verminderen waaraan twee drugs voor het zelfde enzym concurreren en zo de waarschijnlijkheid van een druginteractie veranderen.