ALS is een ongeneeslijke, verlammende neurodegenerative wanorde die 5 personen in elke 100.000 slaat. De ziekte beïnvloedt algemeen gezonde mensen tijdens de actiefste periode van hun leven − zonder waarschuwing of vorige familiegeschiedenis.
De Onderzoekers van VIB (het Interuniversity Instituut van Vlaanderen voor Biotechnologie), onder de richting van Prof. Peter Carmeliet (Katholieke Universiteit van Leuven) hebben, eerder het belang van de proteïne VEGF in deze ziekte getoond. Nu, toont het nieuwe onderzoek van deze groep aan dat de ratten met een strenge vorm van ALS langer na het beleid van de proteïne VEGF als remedie leven. Deze resultaten bieden nieuwe mogelijkheden voor het gebruik van VEGF in de behandeling van ALS.
Amyotrophic ZijSclerose (ALS) kan iedereen slaan. Chinese Tse Tungboom van leidersMao, de Russische componist Dimitri Sjostakowitz, de legendarische het honkbalspeler Lou Gehrig van New York Yankee, en de astro-fysicus Stephen Hawkins allen zijn getroffen met ALS. Bovendien zijn een ongebruikelijk groot aantal Italiaanse professionele voetballers, de luchtvaartlijnloodsen, en de militairen van de Oorlog van het Golf getroffen door deze fatale ziekte geweest. Ongeveer is de helft hen binnen drie jaar − wat zelfs in het eerste jaar − en gewoonlijk ten gevolge van verstikking, terwijl nog ` in volledig bezit van hun faculteiten' gestorven.
In ALS, de de zenuwbundels van de patiënt die zich tot de spieren uitbreiden verslechteren. Dit beweegt de patiënt ertoe om controle over zijn/haar progressief verlamde − kweken maar spieren te verliezen die, die (disconcertingly) blijven volledig geestelijk waakzaam. Het voortkomende mechanisme van deze dodelijke ziekte van verslechtering − die een enorme medico-social invloed − heeft blijft duister. Momenteel, is de ziekte totaal untreatable − ertoe bewegend vele ALS patiënten om euthanasie, een zeer controversiële oplossing te kiezen. Nochtans, heeft het vorige genetische onderzoek door Peter Carmeliet en zijn team bij de Katholieke Universiteit van Leuven geleid tot de verrassende ontdekking dat de vasculaire endothelial de groeifactor (VEGF) een belangrijke rol in deze ziekte speelt.
VEGF is een signalerende substantie die de groei van bloedvat controleert. Voor een groot deel, vervaardigt een weefsel met behoefte aan zuurstof de proteïne, daardoor ontwikkelt nieuw bloedvat zodat de behoefte aan zuurstof opnieuw vermindert. VEGF helpt ook neuronen in de zware omstandigheden overleven. Vorig jaar, toonde het werk van Peter Carmeliet's team aan dat personen die ook weinig VEGF − toe te schrijven aan bepaalde variaties in het gen produceren dat de codes voor VEGF − een grotere kans hebben om ALS te ontwikkelen. Vroeger op het jaar, bewees hun onderzoek dat de gentherapie met het gen VEGF de levensverwachting van ALS muizen met 30% verhoogde. Maar de gentherapie is nog een controversiële methode van behandeling, de waarvan weg aan de kliniek vrij lang kan zijn.