In experimenten met muizen, heeft een team van wetenschappers van de Verenigde Staten, Zweden en Japan dat hebben van een dubbele dosis één proteïne volstaat om het normale saldo van cellen binnen de voering van de dubbelpunt te veranderen, daardoor het verdubbelen van het risico ontdekt dat een cancer-causing genetische verandering een tumor daar zal teweegbrengen. Ruwweg 10 percent van mensen heeft eveneens deze dubbele eiwitdosis.
In 24 die Februari rapporteert de online versie van Wetenschap, de onderzoekers dat muizen worden gebouwd om een dubbele dosis insuline-als de groeifactor 2 (IGF2) te hebben meer zogenaamde voorlopercellen binnen de voering van de dubbelpunt ontwikkelen dan normale muizen. Toen deze muizen ook een dubbelpunt-kanker-veroorzakende genetische verandering droegen, ontwikkelden zij tweemaal zo vele tumors zoals die met normale IGF2 niveaus, het onderzoekersrapport.
„Zowel klinisch als wetenschappelijk, zou deze ontdekking aandacht in dubbelpuntkankeronderzoek aan vroegere gebeurtenissen, aanwezige situaties moeten uitbreiden alvorens de tumors verschijnen,“ zegt goed de leider van de studie, Andrew Feinberg, M.D., MIJL/UUR, de professor van geneeskunde en de directeur van het Centrum voor Epigenetics in Gemeenschappelijke Menselijke Ziekte in Johns Hopkins.
„In de muizen met een dubbele dosis IGF2, is alles vrij normaal behalve de extra voorlopercellen,“ zegt Christine Iacobuzio-Donahue, M.D., hulpprofessor van pathologie en oncologie. „Maar wanneer de genetische verandering, ook aanwezig is, vonden wij duidelijke kosten voor wat anders een goedaardig effect van extra IGF2 schijnt te zijn.“
De analyse van het team van de steekproeven van het dubbelpuntweefsel van een dozijn of de patiënten van Johns Hopkins met veronderstelde dubbelpuntkanker stelt zo voor dat het effect IGF2 in mensen, het onderzoekersrapport gelijkaardig kan zijn. Een grotere studie van steekproeven van patiënten met en zonder veronderstelde dubbelpuntkanker is aan de gang, nota's Feinberg.
In de muizen -- evenals in ongeveer 30 percent van de patiënten van dubbelpuntkanker en 10 percent van de algemene bevolking -- de extra IGF2 stammen niet van een genetisch probleem, of verandering, maar een „epigenetisch“ probleem dat incorrect het exemplaar van het IGF2 gen aanzet dat weg zou moeten blijven.
In Tegenstelling Tot de meeste genen, hangt het exemplaar van IGF2 dat stil zou moeten zijn slechts van welke ouder af het uit kwam, een geroepen situatie het genomic stempelen. Voor IGF2, is het exemplaar van de moeder wordt geërft die altijd verondersteld om worden uitgezet.
In de muizen en in sommige mensen, echter, hebben de cellen de epigenetische „tekens niet“ die op DNA zitten en het van moederszijde geërfte exemplaar uitgezet houden. Dientengevolge, maken de cellen een dubbele dosis de IGF2 proteïne en gezegd om „verlies te hebben van het stempelen“ van IGF2.
Hoewel Feinberg en anderen reeds van een vereniging tussen verlies van het stempelen van IGF2 en dubbelpuntkanker in mensen nota hebben genomen, werden de huidige experimenten ontworpen om te weten te komen of het verlies van het stempelen in de ontwikkeling van kanker of enkel bij zijn vooruitgang betrokken is.
De „Meeste onderzoekers, met inbegrip van me, verwachten dat de epigenetische verschillen beïnvloeden vooruitgang -- of een tumor langzaam of snel zou groeien, of of het zou uitspreiden,“ zegt Feinberg. „Maar in dit geval, tonen onze resultaten aan dat het verlies van het stempelen van IGF2 tot de ontwikkeling van dubbelpuntkanker in de muizen bijdraagt. Het veroorzaakt geen tumors direct, maar het leidt tot een milieu dat voor kanker om rijp is te beginnen.“
Omdat de voorlopercellen in de voering van de dubbelpunt als waarschijnlijk uitgangspunt voor tumors waren geïdentificeerd, wierp Feinberg en zijn team een cancer-causing genetische verandering in de mengeling. De IGF2 muizen werden gekruist met muizen dragend een verandering in een gen genoemd APC, die aan dubbelpuntkanker door onderzoekers gebonden was die families met de bovenmatige groei bestuderen, of poliepen, in de dubbelpunt.
De Muizen met extra IGF2 en de APC verandering ontwikkelden tweemaal het aantal tumors als muizen met de verandering maar de waarvan IGF2 niveaus normaal waren. De tumors groeiden aan het zelfde tarief in beide reeksen die muizen voorstellen, dat meer die tumors in de muizen met extra IGF2, nota's Feinberg zijn begonnen worden.