De Artsen vaak hebben geen correcte waarnemingen van de nauwkeurigheid van hun diagnoses zij hen tegelijkertijd maken, en in significante aantallen gevallen kunnen zij eigenwijs zijn - verkeerd wanneer zij geloven zijn zij juist; of underconfident - juist wanneer zij geloven zijn zij verkeerd - over hun kenmerkende beoordelingen, volgens een Universiteit van de studie van Pittsburgh.
Een „eigenwijze arts zal naar geen hulp streven of kan hulp negeren die wordt aangeboden; underconfident iemand kan, in extreme gevallen, uit wat worden gesproken een nauwkeurige beoordeling,“ bovengenoemd die Charles P. Friedman, Ph.D., professor van geneeskunde bij de Universiteit van de School van Pittsburgh van Geneeskunde was, in een artikel in de kwestie van April van het Dagboek van Algemene Interne Geneeskunde wordt gepubliceerd. Dr. Friedman rapporteerde dat het vertrouwen een belangrijke rol in het gebruik van werkers uit de gezondheidszorg van buitenmiddelen in het bepalen van diagnoses en het nemen van andere medische besluiten speelt. Deze middelen omvatten collega's, medische boeken, dagboeken en gecomputeriseerde ondersteunings van de besluitvormingsystemen (DSSs).
„Komt de ondersteuning van de besluitvorming op twee wijzen voor: of de werkers uit de gezondheidszorg moeten medische informatie verkrijgen om aan te vullen wat zij reeds weten, of als het aan hen in de vorm van een door de computer geproduceerde alarm of een herinnering „wordt geduwd“, moeten zij aan de raad open zijn,“ Dr. Friedman zei.
Het „gehele ondersteunings van de besluitvormingproces veronderstelt dat de werkers uit de gezondheidszorg wanneer weten om naar hulp te streven of te helpen aandacht te besteden die wordt aangeboden,“ hij zeiden, opmerkend dat deze studie niet is over hoe vaak de artsen correct zijn, maar eerder, wanneer zij correct zijn, of zij van het zich bewust zijn.
„Dr. Friedman, dat op verlof van Pitt is om als hogere geleerde en programmaambtenaar in de Nationale Bibliotheek van Geneeskunde bij de Nationale Instituten van Gezondheid in Bethesda te werken, Md., en zijn collega's ontwikkelde gedetailleerde geschreven synopsissen van 36 gedetailleerde diagnostically opwindende gevallen van geduldige verslagen bij de Universiteit van Illinois in Chicago, de Universiteit van Michigan en de Universiteit van Noord-Carolina. Zij wierven 216 vrijwilligersonderwerpen van die drie instellingen aan: 72 vierde-jaren medische studenten, 72 tweede en van de derde-jaar interne geneeskunde ingezetenen en 72 algemene internisten met faculteitsbenoemingen en minstens twee jaar van post-residentieervaring.
Elk die onderwerp aan negen gevallen wordt gewerkt. Voor elk geval, werden de onderwerpen gevraagd om een diagnose en een maatregel van hun vertrouwen in de diagnose te verstrekken.