Het aantal ziek wordt het verblijfshuis van dagenmensen beïnvloed door buurtarmoede en of zij gesubsidieerde gezondheidszorg, zoals Medicaid ontvangen, zegt een Universitaire stedelijke socioloog Purdue.
„Als staat besluiten de beleidsvormers of om in hun de verzekeringsprogramma's van de staatsgezondheid, zoals Medicaid te snijden of te investeren, zij systemisch als individuele factoren moeten beter begrijpen, zowel die beïnvloeden of en hoe de mensen naar behandeling voor ziekten zoals diabetes en hoge bloeddruk streven,“ bovengenoemde Sandra Barnes, hulpprofessor van sociologie.
De „Beperkte gezondheidszorgopties betekenen dat vele mensen in slechte stedelijke gemeenschappen minder waarschijnlijk zullen naar preventieve zorg streven die hen kon beter helpen hun ziekten beheren. In teveel instanties, betekent dit dat de ingezetenen om aan noodsituatiezorg in de vorm van de dure ruimten van de het ziekenhuisnoodsituatie worden gedwongen te draaien.“
Barnes vond dat de moeilijkheid in het verkrijgen van adequate, betaalbare, toegankelijke gezondheidszorg de gezondheid van vele ingezetenen in slechte stedelijke buurten ondermijnt. Het probleem is bijzonder scherp voor urbanites die vrouwen en voor rassen/etnische minderheden zijn.
Het „Beleid zou moeten worden gestalte gegeven om meer gezondheidszorghulp voor de werkende armen te verlenen die zijn tewerkgesteld maar genoeg geld niet verdienen om gezondheidszorg te kopen of teveel te maken om voor Medicaid te kwalificeren,“ bovengenoemde Barnes. „Als niet, zullen wij hogere sterftecijfers en een daling van de levenskwaliteit van mensen.“ zien
De Extra gezondheidszorgfaciliteiten zouden ook een prioriteit voor verarmde stedelijke gebieden moeten zijn zoals zouden moeten verbeterend de bestaande diensten en verstrekkend aansporingen voor artsen om praktijken te vestigen daar, schreef zij in Onderzoek naar de Sociologie van Gezondheidszorg: Chronische Zorg, de Systemen van de Gezondheidszorg, en de Integratie van de Diensten. De dagboekuitgave werd gepubliceerd in Maart.
„Ik wilde weten of de de gezondheidszorgbesluiten van slechte mensen door buurtarmoede worden beïnvloed en of verschillen zij onder rassen,“ bovengenoemde Barnes.
Deze studie is verschillend dan anderen omdat het de beschikbaarheid, de toegankelijkheid en de doenbaarheid van basisgezondheidszorg voor ingezetenen op slechte stedelijke gebieden, met inbegrip van hen overweegt die regelmatig tewerkgesteld zijn maar het wie inkomen onder het de armoedeniveau van de natie is, bovengenoemde Barnes.
„Interessant, zouden de ingezetenen in minder slechte buurten eerder naar huis ziek van het werk blijven dan zij die in meer verarmde buurten leefden,“ bovengenoemde Barnes. „En de mensen die hun gezondheid als eerlijk of slecht identificeerden zouden minder waarschijnlijk om naar regelmatige zorg te streven of dagenhuis van het werk of in het ziekenhuis te besteden. Deze resultaten illustreren dat, wegens economische ontbering, sommige armen zich niet kunnen ziek veroorloven te worden.“