Een nieuwe muisstudie suggereert dat een hersenensysteem dat de slaap/kielzogcyclus controleert een rol ook zou kunnen spelen in het regelen van eetlust en metabolisme. Muizen met een verandering in een gen genoemd „Klok,“ die helpt circadiaans ritme drijven, beduidend meer at en meer gewicht bereikte.
Het vinden kon helpen verklaren waarom onderbroken slaap wanneer patroon-in het bijzonder gecombineerd met een high-fat dieet--worden geassocieerd met bovenmatige gewichtsaanwinst en het begin van metabolisch syndroom in sommige die mensen, volgens onderzoekers door de Nationale Instituten van Gezondheid (NIH) worden gesteund.
De studie, door Fred W. Turek, Ph.D., en Joseph Bass, M.D., Ph.D., van Noordwestelijke Universiteit in Evanston, Illinois, zijn beschikbaar bij de Uitdrukkelijke website van de Wetenschap.
Het Nationale Instituut bij het Verouderen (NIA), het Nationale Hart, het Instituut van de Long en van het Bloed (NHLBI), en het Nationale Instituut van Diabetes en de Spijsverterings en Ziekten van de Nier (NIDDK) steunden dit werk. NIA, NHLBI en NIDDK staan componenten van NIH tot het Ministerie van de V.S. van Gezondheid en de Menselijke Diensten.
Minstens 40 miljoen Amerikanen hebben chronische slaapproblemen, en extra 20 miljoen problemen van de ervarings occasionele slaap. Wel 47 miljoen Amerikanen metabolisch die syndroom hebben, een cluster van voorwaarden worden getoond om het risico van een persoon van hartkwaal en slag te verhogen. Het Nationale Onderwijsprogramma van de Cholesterol Bepaalt metabolisch syndroom zoals hebbend minstens 3 van de volgende risicofactoren: hoge bloeddruk, hoge glucose (suiker) niveaus die op risico voor diabetes, hoge triglycerideniveaus, lage niveaus van goede cholesterol, en een grote taille kunnen wijzen.
De Wetenschappers hebben geconstateerd dat de circadiaanse ritmen (die de slaap/kielzogcyclus en andere biologische processen) controleren, de honger, en de verzadiging allen door centra binnen een hersenenstructuur genoemd de hypothalamus worden geregeld. En de vorige studies in mensen hebben gesuggereerd dat de onderbroken slaappatronen tot de ontwikkeling van zwaarlijvigheid, diabetes, en metabolisch syndroom kunnen bijdragen.