Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Русский | Svenska | Polski

De Variaties in genetische code beïnvloeden sociaal gedrag

Published on June 9, 2005 at 7:36 PM · No Comments

Waarom zijn één of andere mensengooi terwijl anderen uitgaand zijn? Een studie in de huidige kwestie van Wetenschap toont voor het eerst aan dat het sociaal gedrag door verschillen in de lengte van schijnbaar niet-functionele DNA, kan worden gestalte gegeven die soms als troepDNA wordt bedoeld.

Het vinden door onderzoekers op het Nationale Onderzoekscentrum van de Primaat Yerkes Van Universiteit Emory en het in Atlanta-Gebaseerde Centrum voor GedragsNeurologie (CBN) heeft implicaties voor het begrip van menselijke sociaal gedrag en wanorde, zoals autisme.

In de studie, onderzochten Yerkes en de vroegere CBN gediplomeerde studentenElizabeth A.D. Hangmat, het Doctoraat, en de onderzoeker Larry J. Young, Doctoraat van Yerkes en CBN, ook van de Afdeling van Psychiatrie en Gedragswetenschappen op de School van de Universiteit Emory van Geneeskunde, of troepDNA, die formeler als microsatelliteDNA wordt bekend, verbonden aan het gen van de vasopressinreceptor sociaal gedrag in mannelijke prairieveldmuizen, een knaagdierspecies beïnvloedt. De Vorige studies, met inbegrip van de gen-manipulatie van Dr. Young's studie die in Juni, 2004, kwestie wordt gemeld van de Aard 17, hebben getoond het gen van de vasopressinreceptor sociaal gedraggen in vele species regelt.

De onderzoekers kweekten twee groepen prairieveldmuizen met korte en lange versies van troepDNA. Door het gedrag van mannelijke nakomelingen te vergelijken nadat zij rijpten, ontdekten zij microsatellite de lengte de patronen van de genuitdrukking in de hersenen beïnvloedt. In de prairieveldmuizen, hadden de mannetjes met lange microsatellites hogere niveaus van vasopressinreceptoren op hersenengebieden betrokken bij sociaal gedrag en ouderlijke zorg, in het bijzonder de reukbol en het zijseptum. Deze mannetjes brachten meer tijd door onderzoekend sociale geuren en benaderden sneller vreemdelingen. Zij ook zouden eerder banden met partners vormen, en zij brachten meer tijd door voedend hun nakomelingen.

„Dit is de eerste studie om een verband tussen microsatellitelengte, de patronen van de genuitdrukking in de hersenen en sociaal gedrag over verscheidene species aan te tonen,“ bovengenoemde Jongelui. „Omdat een significant gedeelte van het menselijke genoom uit troepDNA bestaat en wegens manier microsatellite DNA ZICH uitbreidt en in tijd aangaat, microsatellites kan een eerder onbekende factor in sociale diversiteit vertegenwoordigen.“