De Foetale nierbekkendilatatie is een gemeenschappelijke die abnormaliteit, in 4.5% van zwangerschappen wordt maar door controverse betreffende zijn betekenis wordt omringd waargenomen die. De Uitwerking van nierbekkenuitzetting is een norm van zorg ongeacht de aanwezigheid of het ontbreken van symptomen met vesicoureteral terugvloeiing die (VUR) één van de primaire zorgen geworden zijn.
Deze prospectieve cohortstudie door Ismaili et al werd uitgevoerd proberen om de weerslag en de klinische evolutie van primaire die VUR te vestigen bij geboorte als resultaat van een systematisch onderzoek van foetale nierbekkendilatatie wordt gediagnostiseerd samen met veranderingen in berekend kluwenvormig filtratietarief (GFR) in de beïnvloede delen.
De groep volgde voor de toekomst 43 zuigelingen met primaire die VUR van onder een cohort van 497 zuigelingen met foetale nierbekkendilatatie wordt geïdentificeerd. De Postnatale nierultrasone klank(vs) onderzoeken werden uitgevoerd bij 5 dagen en 1, 3, 6, 12, en 24 maanden van het leven. Het Vernietigen cystourethrography werd uitgevoerd tijdens de periode bij pasgeborenen en werd herhaald bij 12 en 24 maanden toen VUR blijvend was. Zij voerden 2 radio-isotopische onderzoeken, met inbegrip van een 99mTc-MAG3 renogram en een plasmaontruiming van uit EDTA Cr-51, in alle kinderen met hoogwaardige terugvloeiing.