Mga taong ay malapit sa mga karanasan ng kamatayan ay madalas na may iba't-ibang sistema pagpukaw sa pagkontrol ng pagtulog-gisingin estado kaysa sa mga tao na hindi nagkaroon ng malapit sa kamatayan karanasan, ayon sa isang bagong pag-aaral na inilathala sa sa Abril 11, 2006, isyu ng neurolohiya , ang pang-agham journal ng Amerikano Academy of neurolohiya .
Para sa pag-aaral, ang isang malapit sa karanasan kamatayan ay tinukoy bilang isang pagkakataon sa panahon ng isang nakamamatay episode ng panganib tulad ng isang kotse aksidente o atake sa puso kapag ang isang tao nakaranas ng isang iba't ibang ng damdamin, kabilang ang isang kahulugan ng sa labas ng ng pisikal na katawan, hindi pangkaraniwang agap, nakikita ang isang matinding liwanag, at ang isang pakiramdam ng kapayapaan.
Ang pag-aaral, na kung saan ay na-publish sa seksyon neurolohiya "Views & Review", kumpara 55 mga tao na may malapit na mga karanasan ng kamatayan sa 55 mga tao ng parehong edad at kasarian na hindi ay malapit sa mga karanasan ng kamatayan.
Pag-aralan ang natagpuan na ang mga tao sa malapit sa mga karanasan ng kamatayan ay mas malamang na magkaroon ng isang pagtulog-gisingin system na kung saan ang hangganan sa pagitan ng pagtulog at hindi pagkakatulog ay hindi bilang malinaw na regulated, at ang estado ng REM (mabilis mata kilusan) ng pagtulog ay maaaring gumiit sa normal na gising na ulirat. Kabilang sa mga halimbawa ng REM ito panghihimasok ang nakakagising up at pakiramdam na hindi mo maaaring ilipat, may biglaang kalamnan kahinaan sa iyong mga binti, at pagdinig ng mga tunog lamang bago bumabagsak na tulog o lamang matapos nakakagising up na ang ibang tao ay hindi maaaring marinig.
Ng mga tao sa malapit sa mga karanasan ng kamatayan, 60 porsiyento na iniulat pagkakaroon ulit ng panghihimasok REM na ito, kumpara sa 24 porsyento ng mga tao na hindi ay malapit sa mga karanasan ng kamatayan.