De Gebrekkige eiwitproductie kan in cellen voorkomen zelfs wanneer de genen die die proteïnen controleren normaal zijn, volgens een nieuwe studie 12 Mei in Wetenschap te publiceren.
Het onderzoek van het Centrum van Kanker van de Jacht van de Vos werpt licht op af hoe de genetische tekorten die de controle van eiwitsynthese beïnvloeden binnen cellen gevoeligheid aan kanker en andere menselijke ziekten kunnen verhogen.
Geleid door moleculaire bioloog Davide Ruggero, Ph.D., van menselijk de geneticaprogramma van het Centrum van Kanker van de Jacht van de Vos, schreef de studie de eiwittekorten aan kritieke glitch in de eiwitlopende band van ribosomen toe. Dit benadrukt het belang van proteomic onderzoek die proteïnen analyseren.
„Terwijl de tekorten in een aantal genen om tot kanker en ziekte worden gekend te leiden, stelt dit een nieuwe weg van onderzoek open,“ Ruggero zei. „DNA kan fijn zijn, maar zien wij nu een ander middel waardoor het product het codeert gebrekkig kan worden.“
Tot nu toe, is weinig gekend over hoe de ziekte uit abnormale ribosomen kan voortvloeien--de eiwitfabrieken van cellen, die RNA gebruiken om de blauwdruk van DNA in functionele proteïnen te vertalen. Het laboratorium van Ruggero concentreert zich bij het begrip van controle van ribosoomactiviteit en hoe de verstoringen in de vertaling van RNA mensen voor kanker ontvankelijk maken.
Zijn nieuwe studie toont aan dat de specifieke tekorten in de vertaling van RNA aan een progressieve ziekte genoemd dyskeratosiscongenita ten grondslag liggen. Het impliceert veelvoudige orgaansystemen en omvat het voorbarige verouderen en verhoogde gevoeligheid aan kanker. De ziekte vloeit uit een genverandering voort, Dkc1, die ribosoomfunctie beïnvloedt.
Congenita van Dyskeratosis impliceert abnormaal beendermerg die tot bloedarmoede, immune deficiëntie en besmettingen leiden; verhoogd risico van diverse kanker, met inbegrip van lymphoma; en, beginnend zodra leeftijd 10, abnormaliteiten van huid, spijkers en slijmvliezen die op voorbarige het verouderen syndromen lijken. De meerderheid van patiënten is mannelijk.
De onderzoekers van de Jacht van de Vos gebruikten een verscheidenheid van benaderingen om de Dkc1 verandering in cellen van mensen met dyskeratosiscongenita en in een genetisch veranderd muismodel te bestuderen. Ruggero had eerder dit model ontwikkeld, dat trouw de menselijke ziekte in muizen recapituleert.
De wetenschappers vonden een daling van productie van bepaalde proteïnen aan een specifiek tekort in de vertaling van RNA gepast die van een opeenvolging genoemd de interne plaats van de ribosoomingang afhangt (IRES). Deze bepaalde opeenvolging komt in slechts enkele boodschapper RNAs voor dat de code van DNA in proteïnen vertaalt.