Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Filipino | Bahasa | Русский | Svenska | Polski

Nieuw inzicht in hoe het werk het geheugen werkt

Published on June 1, 2006 at 4:40 PM · No Comments

De tests van het Geheugen die met amnesiacs worden uitgevoerd hebben onderzoekers toegelaten om een long-held geloof in een essentieel verschil tussen lang-en een geheugen op korte termijn te weerleggen.

In de studie, bepaalden de onderzoekers van de Universiteit van Pennsylvania dat het zeepaardje -- een seahorse gestalte gegeven structuur in het midden van de hersenen - was enkel belangrijk voor het terugwinnen van bepaalde soorten geheugen op korte termijn aangezien het voor geheugen op lange termijn is.

Hun bevindingen, die in het Dagboek van Neurologie worden, brengen de gevestigde mening van het zeepaardje en het aanbiedingeninzicht op gepubliceerd ten val hoe de hersenen vormen en aan geheugen door verwante bits ervaringen samen te voegen herinneren.

„meer dan 40 jaar, is het belangrijkste paradigma geweest dat het zeepaardje voor het creëren van geheugen op lange termijn maar niet geheugen op korte termijn of het werk,“ bovengenoemde Ingrid Olson, een lid van het Ministerie van Penn van Psychologie en onderzoeker op het Centrum van Penn voor Cognitieve Neurologie belangrijk was. „Nochtans, tonen onze gegevens aan dat één type van het werk geheugen, het werk geheugen voor het verband tussen bits van informatie, van het zeepaardje afhankelijk is.

Volgens Olson, hoeveel tijd de - of, met andere woorden, leeftijd van het geheugen is verstreken -- is minder belangrijk voor het zeepaardje dan het vereiste is om aanslutingen tussen stukken van informatie te vormen om een coherente episode van geheugen tot stand te brengen.

„Ik kan herinneren wat mijn sleutels als kijken, en Ik kan herinneren waar de koffietafel wordt gevestigd, maar de kritieke test van mijn geheugen is als Ik Me kan herinneren die I mijn sleutels op de koffietafel verliet,“ bovengenoemde Olson.

Om de rol van het zeepaardje te bestuderen in het vormen van geheugen op korte termijn, gebruikten Olson en haar collega's visuele geheugentests om de capaciteit van negen amnesiacs te bestuderen om aan beelden te herinneren die aan hen op het scherm worden voorgesteld. Deze onderwerpen allen opgelopen aan schade aan hun zeepaardjes en verwante hersenenstructuren, en hun leven worden beslist door het feit dat zij geheugen op lange termijn, heel erg zoals karakters van de films „Memento“ of „het Vinden van Nemo kunnen niet meer vormen.“