Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Norsk | Русский | Svenska | Polski

De Kleine problemen van de de groot-stadszwaarlijvigheid van het stedenaandeel

Published on July 5, 2006 at 8:10 PM · No Comments

Een paar onderzoekers van de jaren geleden volksgezondheid verbonden groot-stadsattributen - als veiligheidszorgen en ook weinig recreatieve faciliteiten - met zwaarlijvigheid. Maar de ingezetenen van landelijke gemeenschappen zeggen hun kleine steden ook huidige barrières aan het blijven actief en het handhaven van een normaal gewicht, volgens een nieuwe studie.

De milieuattributen die zwaarlijvigheid bevorderen zijn over het algemeen het zelfde in landelijke gemeenschappen aangezien die eerder gevonden op stedelijke en in de voorsteden gebieden, bovengenoemde hoofdonderzoeker Tegan Boehmer met de School van Volksgezondheid bij de Universiteit van het Saint Louis in Missouri.

„Nochtans vonden wij dat heel wat deze milieubarrières vaker in de landelijke bevolking werden gemeld, vergeleken bij andere studies van stedelijke gemeenschappen,“ zij zei.

De Communautaire kenmerken die inactiviteit en ongezonde voedselkeuzen aanmoedigen omvatten buurtesthetica; het gebrek aan nabijgelegen recreatiekansen zoals oefening sleept, zwembaden of een geschiktheidscentrum; en voelend onveilig van verkeer en misdaad.

Het onderzoekteam verzamelde informatie over het gewicht en de waarnemingen van deelnemers van hun milieu door telefoongesprekken. De studie analyseert gegevens van meer dan 2.200 landelijke ingezetenen van Missouri, Tennessee en Arkansas, meestal mensen die in kleine steden leefden, in tegenstelling tot landbouwgemeenschappen of onontwikkeld, wildernisgebieden.

„Zij leven misschien een mijl of twee hoogstens buiten stad,“ bovengenoemde Boehmer. De plattelandsgebieden omvatten kleine steden van minder dan 2.500 mensen evenals grotere steden die niet dichtbij metropolitaanse gebieden zijn.

De studie wordt gepubliceerd in de uitgave juli-Augustus van het Amerikaanse Dagboek van de Bevordering van de Gezondheid.

Hoewel de „barrières in landelijke gemeenschappen meer overwegend schijnen te zijn,“ bovengenoemde Boehmer, voegde zij toe dat de studierapporten over de waarneming van zwaarlijvige mensen van hun buurten, niet de doelstelling, milieu waarnamen.

De „waarnemingen van inactieve mensen en zwaarlijvige mensen kunnen onjuist zijn. Zij kunnen een recreatieve faciliteit dichtbij hun huis niet waarnemen, wanneer inderdaad er één zijn,“ zij zeiden. Haar huidige studie beantwoordt niet de vraag, maar Boehmer vraagt, „Als het enkel waarneming, kan wij gedrag veranderen enkel door mensen over de het lopen sleep in hun buurt te informeren?“ is