Kunstmatig gekweekte kraakbeen cellen, gegroeid buiten het lichaam voor het repareren beschadigd weefsel, blijken anders te zijn dan oorspronkelijk kraakbeenweefsel.
Cel-therapie kan succesvol zijn, maar de toegevoegde weefsel presteert slechter dan het origineel. Promovendus Jeanine Hendriks van de UT Instituut voor Biomedische Technologie (BMTI) heeft een betere methode. Ze voegt eraan toe primaire cellen, toch 'weten' hoe een kraakbeen matrix vormen, om de gekweekte cellen. Dit lijkt een veelbelovende techniek voor het verbeteren van celtherapie resultaten.
Kraakbeen heeft unieke eigenschappen, dankzij een matrix van cellen. De 'proteoglycanen' in deze matrix zijn in staat water te binden: als kraakbeen staat onder druk, dit water wordt uitgeknepen, wordt weer druk te krijgen lager is, wordt het water weer gebonden ook. Dit verbetert de flexibiliteit van het kraakbeen aanzienlijk, en is een van zijn unieke eigenschappen. In bestaande celtherapie, worden de cellen van een biopt gekweekt voor sommige drie weken. Daarna worden de cellen ingespoten onder een stukje van de celmembraan, en het defect is hersteld. De cellen vormen kraakbeenweefsel.