Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Filipino | עִבְרִית | Русский | Svenska | Polski

De Jonge mensen dienen vaak als caregivers voor ouders gehandicapte en chronische ziekten

Published on January 7, 2007 at 5:01 PM · No Comments

Wall Street Journal op Vrijdag onderzocht hoe de jonge mensen vaak als caregivers voor ouders gehandicapte en chronische ziekten dienen.

Volgens het Dagboek, het aantal jonge mensen die voor ouders met het afmatten voorwaarden geven -- zoals de ziekte van Lou Gehrig, multiple sclerose, wolfszweer, kanker en hartkwaal -- is groot en gedacht „te groeien“ zoals vooruitgang in geneeskunde en de technologie maakt mensen met dergelijke voorwaarden het mogelijk om langer te leven.

Een studie van 2005 door de Amerikaanse Regering bij het Verouderen wordt en door Nationaal Alliance voor Caregiving en de Verenigde Stichting van het Fonds van het Ziekenhuis wordt uitgevoerd gefinancierd die vond dat wel 1.3 miljoen tot 1.4 miljoen kinderen in leeftijden van de V.S. acht tot 18 zorg voor een familielid met een chronische ziekte of een handicap verstrekken, en meer dan 400.000 kindcaregivers zijn jonger dan leeftijd 12 die.

De studie, op een onderzoek wordt gebaseerd in twee delen dat het nemen van steekproeven van 2.000 huishoudens en follow-upgesprekken met kinderen en andere familieleden omvatte, vond dat bijna 60% van kindcaregivers hun familieleden dat baden, kleden of hielp eten.

Ongeveer 25% van de kinderen had geen hulp met dergelijke taken, en over half het bovengenoemde caregiving vergde een significante hoeveelheid van hun tijd, de gevonden studie.

Bovendien vond de studie dat ongeveer 60% van de kinderen uit huishoudens die minder dan $50.000 per jaar verdienden, volgens de studie kwam.

Volgens het Dagboek, kunnen zich weinigen van de families in-huisgezondheidszorg veroorloven, die ongeveer $140 tot $180 per dag kost, en de meeste privé verzekeringsplannen omvatten dergelijke diensten niet.

Het Dagboek rapporteert dat de kinderen „vaak weinig keus“ in het verstrekken van zorg omdat velen „in enige ouderhuizen, met slechts de zwakke ouder“ en in two-parent huizen leven hebben, zou de gezonde ouder kunnen werken.

Nochtans, „[p] rijgen van zo veel verantwoordelijkheid op jonge mensen kan duur het zijn omhoog beëindigen,“ de rapporten van het Dagboek.

De Wet van Nancy van de Nationale bovengenoemde Maatschappij van de Multiple Sclerose, „Als een familie apart breekt omdat de last teveel voor een kind wordt, u spreekt over twee institutionele plaatsing: De ouder in een verpleeghuis en het kind in het pleeg-zorgsysteem“ (Ansberry, Wall Street Journal, 1/5).