Wij allen weten dat de ijzerdeficiënties gevaarlijk zijn, maar ook is teveel ijzer slecht voor onze gezondheid. Ons lichaam slaat bovenmatig ijzer in diverse weefsels op, waar het tot orgaanmislukking en zelfs dood kan leiden als niet behandeld alvorens de onomkeerbare schade is voorgekomen.
De Onderzoekers van de Medische Universiteit van Innsbruck, de Universiteit van Heidelberg, Duitsland, en het Europese Moleculaire Laboratorium van de Biologie (EMBL) maakten nu een verrassende ontdekking die tot nieuwe therapeutische benaderingen kan leiden van het behandelen van dergelijke wanorde. In de online kwestie van deze week van de Geneeskunde van de dagboekAard rapporteren zij dat een samenstelling die vaak werd gebruikt om hoge bloeddruk te behandelen ijzeroverbelasting in muismodellen kan omkeren en het potentieel heeft om gelijkaardige voorwaarden in mensen te behandelen.
Ons lichaam heeft het grootste deel van zijn ijzer nodig om rode bloedcellen te maken. Een gebrek aan het metaal kan tot gevaarlijke anemias leiden, maar ook kan teveel ijzer schadelijk zijn aangezien het ijzer de vorming van giftige basissen bevordert die tot weefselschade leiden. De overbelasting van het Ijzer is het gevolg van één van de gemeenschappelijkste genetische wanorde in Europa, erfelijke hemochromatosis, die ongeveer één in 300 Europeanen beïnvloedt. Het Bovenmatige ijzer accumuleert ook na herhaalde bloedtransfusies en kan orgaanmislukking in tijd veroorzaken. Günter Weiss, een werker uit de gezondheidszorg van de Medische Universiteit van Innsbruck, en zijn die medewerkers van de Universiteit van Heidelberg en EMBL kwam nu te weten dat nifedipine, een substantie algemeen wordt gebruikt om bloeddruk te controleren, het lichaam helpt teveel ijzer behandelen.
„Wij merkten in muizen met ijzeroverbelasting op dat de nifedipinehulp ijzer van opslag in de lever mobiliseert en zijn afscheiding in de urine verbetert,“ zeggen Weiss, een oudstudent EMBL die nu een laboratorium bij de Afdeling voor Algemene Interne Geneeskunde bij de Universiteit van Innsbruck leidt. „Deze gevolgen maken tot nifedipine een veelbelovende kandidaat voor een nieuwe drug om erfelijke hemochromatosis te behandelen en ander ijzer overbelast wanorde.“
Combinerend elektrofysiologie, kwamen de celbiologie en de moleculaire onderzoeken, Weiss en zijn medewerkers te weten dat nifedipine zijn effect op ijzermetabolisme door op een geroepen molecule te handelen dmt-1 uitoefent. Dmt-1 strijken de transporten over celmembranen.
Dit vervoer wordt tien verhoogd tot 100 keer met nifedipine, maar hoe precies de samenstelling bewerkstelligt is zijn effect nog onbekend. Nifedipine is gekend om membraankanalen te blokkeren die Ca2+ toevloed in cellen controleren, maar als het uitoefent moet zijn effect bij het ijzervervoer onrechtstreeks door Ca2+ niveaus in de cel te veranderen of door rechtstreeks aan dmt-1 in lever en nier te binden nog worden bepaald.