De Onderzoekers op het Nationale Onderzoekscentrum van de Primaat Yerkes, Universiteit Emory, hebben bonobos gevonden en de chimpansees gebruiken handgebaren van hun handen, voeten en lidmaten buigzamer dan doen zij gelaatsuitdrukkingen en vocalizations, verder ondersteunend de evolutie van menselijke taal begonnen met gebaren zoals de gestural oorsprongshypothese van taal voorstelt.
Deze studie verschijnt in de huidige kwestie van de Werkzaamheden van de Nationale Academie van Wetenschappen.
Werkend met twee groepen bonobos (13 dieren) en twee groepen chimpansees (34 dieren), Yerkes onderscheidden de onderzoekers Amy Pollick, Doctoraat, en Frans de Waal, Doctoraat, 31 handgebaren en 18 gezichts/vocale signalen. Zij vonden beide species gezichts/vocale signalen zo ook gebruikten, maar het zelfde hield niet voor de handgebaren waar. Eerder, de onderzoekers zowel binnen als tussen species worden gevonden werden de handgebaren minder dicht gebonden aan een bepaalde emotie en, daardoor, dienen een meer aanpasbare functie die. Bijvoorbeeld, kan één enkel gebaar een volledig verschillend bericht meedelen die van de sociale context afhangen waarin het wordt gebruikt.
Een „chimpansee kan een open hand aan een andere als signaal voor steun uit uitrekken, terwijl het zelfde gebaar naar een bezitter van voedsel een wens signaleert te delen,“ bovengenoemde Pollick. Een „schreeuw, echter, is een typische reactie voor slachtoffers van intimidatie, bedreiging of aanval. Dit is zo voor zowel bonobos als chimpansees, en stelt voor vocalization vrij onveranderlijk is,“ voortdurende Pollick.