36% ng mga pasyente na may matigas ang ulo systemic lupus erythematosus (SLE o lupus) manatili na rin sa pagkatapos ng sumasailalim B-cell pag-ubos therapy (BCDT) nang hindi nangangailangan ng karagdagang karaniwang immunosuppressive ahente, ayon sa isang pag-aaral na iniharap sa EULAR 2007, ang Taunang European Kongreso ng Rheumatology sa Barcelona , Espanya.
Overactive B-cell ay karaniwang matatagpuan sa mga pasyente sa SLE at pagbabawas ng bilang ng mga B-cell sa sistema sa pamamagitan ng BCDT ay iminungkahing bilang isang promising therapy para sa SLE mga pasyente na tumutugon sa mga iba pang paggamot.
Sa pag-aaral na ito, na sinimulan noong 2000, ang mga pasyente na may matigas ang ulo SLE ay itinuturing sa BCDT (batay sa rituximab) gamit ang isang kumbinasyon ng protocol sa cyclophosphamide at mga steroid. Ng sa 33 pasyente na may isang minimum na ng 6 na buwan sa follow-up na tagal sa panahon ng pagtatasa (ibig sabihin ang tagal 37 buwan, range 6-79), 12 pasyente na nanatili rin. Median tagal ng pag-ubos ng B-cell ay 4 na buwan (hanay 2-15), na may 2 mga pasyente natitirang ubos na sa panahon ng pagtatasa (73 at 8 na buwan ayon sa pagkakasunud-sunod). B-pag-ubos ng cell ay kapaki-pakinabang clinically, sa isang pagbaba ng panggitna global BILAG marka (clinical aktibidad index makita ang editor tandaan) mula 13 sa 5 kapag sinusukat sa pagitan ng 5 at 8 na buwan p <.0001).
Autoantibody profiling ay din napagmasdan sa panahon ng pag-aaral bilang isang posibleng tagahula ng sumiklab ng sakit. Mga pasyente sa mababang suwero C3 baseline (84%) ay may isang mas maikling oras sa sumiklab post-BCDT (isang mas mababang antas ay isang malakas na tagapagpahiwatig ng mataas na antas ng aktibidad ng sakit) at mga pasyente na may anti-ENA antibodies kapansin-pansin anti-SM antibodies (63%) ay mas malamang na sumiklab sa anumang oras matapos BCDT sa isang logro ratio (O) ng 6 (p = .03).