De Aan De Gang Zijnde therapeutische proeven van het kankervaccin hebben om nog bewijsmateriaal te tonen dat van vaccins het immuunsysteem van een patiënt aanspoort om tumors te krimpen -- maar toch de patiënten die deze vaccins in proeven ontvangen neigen langer te leven en beter aan verdere behandeling te antwoorden.
In 1 Juli stelt de kwestie van Klinisch Kankeronderzoek, een dagboek van de Amerikaanse Vereniging voor Kankeronderzoek, een team van de Nationale onderzoekers van het Instituut van Kanker een fundamentele vraag: zijn wij die bekijken de proeven van het kankervaccin de verkeerde manier?
De „Vaccins van Kanker: Zich Beweegt Voorbij Huidige Paradigma's,“ Jeffrey Schlom, et. al., Klinisch Kankeronderzoek, 1 Juli, 2007, Volume 13, Nr 13, pagina's 3776-3782.
In een overzicht van vijf prostate proeven van het kankervaccin, bieden de onderzoekers van NCI bewijsmateriaal dat de patiënten aan die vaccins ontvangen beter aan verdere chemotherapie of hormoonbehandeling kunnen antwoorden. De specifieke resultaten - of de eindpunten - van deze klinische proeven, echter, waren niet de overleving op lange termijn van patiënten, maar eerder de graad waaraan het vaccin tumors om veroorzaakte te krimpen. Volgens de onderzoekers, aangezien zij hun primaire eindpunten niet bereikten, kunnen deze vaccins als impasse, ondanks hun echte therapeutische waarde worden verlaten in termen van het verlengen van geduldige overleving.
De „Klinische gegevens leveren bewijs dat de patiënten langer na inenting, ondanks het feit leven dat de proeven niet tonen de vaccins het immuunsysteem in het krimpen van tumors kunnen veroorzaken,“ bovengenoemde Jeffrey Schlom, Ph.D., leider van het Laboratorium van de Immunologie en de Biologie van de Tumor bij het Nationale Instituut van Kanker. De „gegevens stellen voor dat de wetenschappelijke communautaire en regelgevende commissies het ontwerp van klinische vaccinproeven en onze huidige benadering zouden moeten heroverwegen van het meten van de doeltreffendheid van een kankervaccin.“
Volgens de onderzoekers, kan het nuttiger zijn om aan de doeltreffendheid van een vaccin in termen van de reactie van de patiënt, eerder dan de reactie van de tumor te denken. Terwijl de Criteria van de Reactie in experimentele normen de Stevige van Tumors (RECIST) goed in de evaluatie van therapie werkt die aan tumors, zoals straling of chemotherapie giftig zijn, kunnen zij minder de subtielere systemische gevolgen van immune reactie, bovengenoemde Schlom meten.