Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Norsk | Русский | Svenska | Polski

Potentiële gevaren van Ritalin

Published on July 18, 2007 at 10:05 PM · 1 Comment

Het Gebruik van de van de aandachtstekort/hyperactiviteit wanorde (ADHD)drug Ritalin door jonge kinderen kan veranderingen op lange termijn in de ontwikkelende hersenen veroorzaken, voorstelt een nieuwe studie van zeer jonge ratten door een onderzoeksteam bij de Medische Universiteit van Weill Cornell in de Stad van New York.

De studie is onder de eerste om de gevolgen te sonderen van Ritalin (methylphenidate) voor de neurochemie van de ontwikkelende hersenen. Tussen 2 to18 percenten Amerikaanse kinderen worden verondersteld om door ADHD worden beïnvloed, en Ritalin, een stimulans gelijkend op amfetamine en cocaïne, blijft één van de meest voorgeschreven drugs voor de gedragswanorde.

De „veranderingen die wij in de hersenen van behandelde ratten hebben gezien deden zich op gebieden sterk met betrekking tot het hogere uitvoerende functioneren, verslaving en eetlust, sociale verhoudingen en spanning voor. Deze wijzigingen verdwenen geleidelijk aan in tijd zodra de ratten niet meer de drug ontvingen,“ nota neemt van de hogere auteur van de studie Dr. Teresa Milner, professor van neurologie bij de Medische Universiteit van Weill Cornell.

De bevindingen, speciaal in het Dagboek van Neurologie worden benadrukt, stellen voor dat de artsen in hun diagnose van ADHD zeer zorgvuldig moeten zijn alvorens Ritalin voor te schrijven die. Dat is omdat de hersenenveranderingen in de studie worden genoteerd in het vechten van de wanorde nuttig maar schadelijk zouden kunnen zijn indien gegeven aan kereltjes met gezonde hersenenchemie, zegt Dr. dat Milner.

In de studie, werden de week-oude mannelijke rattenjongen gegeven injecties van Ritalin twee keer per dag tijdens hun fysischer actieve nachtfase. De ratten bleven omhoog ontvangend de injecties tot zij 35 oude dagen waren.

„Met betrekking tot menselijke levensduur, zou dit aan zeer vroege stadia van hersenenontwikkeling beantwoorden,“ verklaart Grijze Jason, een gediplomeerde student in het Programma van Neurologie en hoofdauteur van de studie. „Dat is vroeger dan de leeftijd waarop de meeste kinderen nu Ritalin ontvangen, hoewel er klinische lopende studies zijn die de drug in 2 - en van 3 jaar olds.“ testen

De relatieve gebruikte dosissen waren op het zeer hoge eind van wat een menselijk kind zou kunnen worden voorgeschreven, de nota's van Dr. Milner. Ook, werden de ratten mondeling ingespoten met de drug, eerder dan gevoede Ritalin, omdat deze methode de dosis om toeliet op een bepaalde manier worden gemetaboliseerd die dichter zijn metabolisme in mensen nabootste.

De onderzoekers bekeken eerst gedragsveranderingen in de behandelde ratten. Zij ontdekten dat -- zoals enkel gebeurt in mensen -- Gebruik van Ritalin werd verbonden met een daling in gewicht. „Die Dat correleert met het gewichtsverlies soms in patiënten wordt gezien,“ de nota's van Dr. Milner.

En in de „op:heffen-plus labyrint“ en „open die gebieds“ tests, toonden de ratten in volwassenheid drie maanden na het beëindigen van de drug worden onderzocht minder tekens van bezorgdheid in vergelijking met onbehandelde knaagdieren. „Dat was een bit van een verrassing omdat wij dachten een stimulans de ratten zou kunnen veroorzaken om zich op een bezorgdere manier te gedragen,“ Dr. Milner zegt.

De onderzoekers gebruikten high-tech ook methodes aan spoorveranderingen in zowel de chemische neuro-anatomie als structuur van de behandelde hersenen van de ratten bij postnatale dag 35, die aan de adolescentieperiode ruwweg gelijkwaardig is.

„Deze geopenbaarde ritalin-Geassocieerde veranderingen van het hersenenweefsel bevindingen in vier belangrijke gebieden,“ Dr. Milner zegt. „Eerst, merkten wij wijzigingen in hersenenchemische producten zoals op catecholamines en norepinephrine in de prefrontal schors van de ratten -- een deel van de zoogdierhersenen verantwoordelijk voor het hogere uitvoerende denken en besluitvorming. Er waren ook significante veranderingen in catecholamine functie in het zeepaardje, een centrum voor geheugen en het leren.“