De Muizen die deel van het Samenwerkings Dwarsproject bij het Nationale Laboratorium uitmaken van Oak Ridge helpen wetenschappers rond de wereld meer over mogelijke oorzaken van druggebruik, diabetes, slaapwanorde, spanning en pijn, nierziekte en een aantal andere voorwaarden leren die miljoenen mensen beïnvloeden.
Het SamenwerkingsdieKruis, in 2005 met een toelage van de Medische Stichting Ellison is begonnen met, vertegenwoordigt een fundamenteel nieuwe manier om geneticaonderzoek te leiden en poogt 1.000 spanningen van muizen tot stand te brengen die de genetische diversiteit van de wereldbevolking kenmerken. Wanneer voltooid binnen ongeveer vijf jaar, zal de onderzoekgemeenschap toegang tot een uiterst veelzijdig middel plus gegevens hebben die de klik weg van een muis zijn. Er zal eveneens andere voordelen zijn.
„Met onze nieuwe faciliteit bij ORNL, bieden wij schaaleconomieën voor de productie van bevolking van muizen aan,“ bovengenoemde Elissa Chesler, leider van de groep van de systemengenetica in de Afdeling van Biologische Wetenschappen. „Zonder het moeten hun eigen muiskolonies handhaven, zullen de onderzoekers toegang tot muizen hebben die hen zullen toelaten om experimenten te doen die niet kunnen nergens anders worden gedaan.“
Terwijl de conventionele die geneticastudies hoofdzakelijk stand-alone experimenten geïmpliceerd hebben op het ontdekken van enige genvarianten worden gericht, vertegenwoordigt het SamenwerkingsKruis de nieuwe benadering die de onderzoekers zeggen noodzakelijk is om een communautair middel te ontwikkelen voor het begrip van de genetische en milieuingewikkeldheid van menselijke ziekten. Met deze benadering, die een basis populatie gebruiken die voor hoge genetische diversiteit en grote steekproefgrootte toestaat, kunnen de onderzoekers combinaties genen effectiever onderzoeken verantwoordelijk voor ziekten. Deze combinatie is wat Samenwerkings Dwars speciaal maakt.
„Wij kunnen ophouden beschuldigend enige genen van het veroorzaken van ziekten,“ bovengenoemde Chesler. „Wij weten nu dat de slechte combinaties normale genen schuldig zijn, en deze muisbevolking zal het mogelijk maken om complexe oorzaken te bepalen en drugs te ontwikkelen om die ziekten te behandelen.“
In één experiment bij ORNL, hoopt William Lariviere van de Universiteit van de School van Pittsburgh van Geneeskunde om genen te vinden die sommige mensen om gevoeliger voor pijn ertoe bewegen te zijn dan anderen en nieuwe drugs voor behandeling van verschillende soorten pijn te identificeren. De studie impliceert het verzamelen van een standaardreeks thermische, chemische, ontstekings en mechanische gevoeligheidsmaatregelen in groepen muizen van 80 verschillende lijnen in een genetische basis populatie genoemd de lijnen BXD.
De Gegevens van de studie van Lariviere zullen een belangrijke stichting voor integratie genomic analyse van pijn vormen. De resultaten zullen in het openbare domein door het middel www.genenetwork.org worden geplaatst van het Web.
De „lijnen BXD zijn een krachtig hulpmiddel voor integratie, maar zij hebben maximumprecisie en geen genetische diversiteit,“ bovengenoemde Lariviere. „Voor dat, zullen wij extra trekgegevens die in de Samenwerkings Dwarsmuisbevolking verzamelen bij ORNL.“ worden gecreeerd
Één gebied van specifiek die belang voor Lariviere is variaties in de hoeveelheid boodschappersRNA (mRNA) door verschillende individuen wordt veroorzaakt. Dit bepaalt vaak hoeveel van een bepaalde proteïne wordt gemaakt, en dat zou beurtelings op biologische wegen kunnen worden betrekking gehad die bij processen zoals pijnwaarneming betrokken zijn.
„Omdat wij zowel de mRNA niveaus als de gevoeligheidsniveaus in de zelfde spanningen van muizen zullen meten, zullen wij niet alleen de genen kunnen efficiënt bestuderen die individuele verschillen in pijngevoeligheid veroorzaken, maar ook identificeren de weg van genen die ideale doelstellingen voor nieuwe pijndrugs maken,“ bovengenoemde Lariviere.