Als vele oncologen, Eric P. Lester, M.D., werd geconfronteerd met een dilemma: zeven patiënten met geavanceerde, ongeneeslijke kanker, een arsenaal van drugs dat of hen, en genoeg stevig bewijs over behandelingsdoeltreffendheid kan kan niet helpen om hem niet te begeleiden.
Zo bedacht Dr. Lester wat hij een „zwakzinnig experiment“ riep dat de belofte van gepersonaliseerde geneeskunde illustreert. Gebruikend de microarray „spaanders van DNA,“ Dr. Lester analyseerde de tumors van zijn patiënten voor uitdrukking van genen verbonden aan goede reactie op diverse drugs tegen kanker, en baseerde zijn plannen van de drugbehandeling op de resultaten. Vier van de zeven patiënten met geavanceerde die kanker in de uiterst beperkte studie wordt ingeschreven hadden een beter resultaat dan verwacht.
Vinden, vandaag voorgesteld in Atlanta, GA. bij de Amerikaanse Vereniging voor De tweede Internationale Conferentie van het Kankeronderzoek over Moleculaire Diagnostiek in de Therapeutische Ontwikkeling van Kanker, toont aan dat een „gepersonaliseerde moleculaire oncologiebenadering, die chemotherapie baseren op relatieve genuitdrukking in tumors, belofte zelfs op het vrij ruwe hier aangewende niveau,“ bovengenoemde studieonderzoeker, Dr. Lester, voorzitter van de Vennoten van de Zorg van de Oncologie in St. Joseph, Mich inhoudt.
Om spaandergegevens te verkrijgen en te analyseren, werkte Dr. Lester met Craig Webb, Ph.D., Directeur van Vertalende Geneeskunde bij het Onderzoekinstituut van het van Andel van de Bestelwagen in Grand Rapids, Mich.
De studie is ongebruikelijk omdat de oncologen nog niet het grootste deel van hun behandelingsbesluiten betreffende gen het profileren baseren, vooral toen het het in paren rangschikken drugs in een nieuwe combinatie samen zou kunnen impliceren of het gebruiken van gevarieerde dosissen, Dr. Lester zei. „Veel van klinische geneeskunde is een opgeleide gissing, en dit was een poging om met een betere benadering op de proppen te komen door de technologie van een genspaander te gebruiken om veelvoudig te maken, zeiden de hoogst opgeleide gissingen gelijktijdig,“ Dr. Lester.
Dr. Lester voegde toe dat één van de zeven deelnemende patiënten stierf alvorens de genspaander aan directe therapie werd gebruikt.
Vele huidige klinische proeven die genuitdrukking impliceren onderzoeken doeltreffendheidstellers voor individuele drugs eerder dan combinaties drugs of verschillende dosissen voor het eerst samen gebruikte agenten. Om de meeste patiënten echt te helpen, zei Dr. Lester, moeten alle potentieel efficiënte drugs en combinaties omhoog tegen het unieke genetische profiel van de tumor van een patiënt worden aangepast, zei hij.
De „Efficiënte kankerbehandeling hangt bij het begrip van de biologie af die kanker drijven, maar omdat elke tumor verschillend is, is het zeer moeilijk om zorg te personaliseren en een streng wetenschappelijk experiment tezelfdertijd te doen.“