De Peuters leren vroeger taalvaardigheden dan verwacht en door de leeftijd van 18 maanden begrijp genoeg van het lexicon van hun eigen taal om te erkennen hoe de sprekers geluiden gebruiken om het betekenen te vervoeren.
Zij negeren ook geluiden die geen significante rol in het spreken van hun inheemse tong, volgens een studie door een Universiteit van de psycholoog van Pennsylvania spelen.
De studie toont hoe belangrijk het eerste jaar van het kind in het verwerven van taal is. Door aan hun ouders en het leren woorden te luisteren, ontdekken de kinderen hoe de toespraak in hun taal werkt, een proces dat voor het bereiken van bevel van woordenschat en grammatica essentieel is.
Dit is de eerste keer wetenschappers heeft aangetoond dat zo jonge kinderen aangezien 18 maanden actief de fonetische kenmerken van hun bijzondere taal interpreteren wanneer zij woorden leren. Eerder, hadden de wetenschappers gespeculeerd dat deze capaciteit veel later in het leven te voorschijn zou komen, zodra de kinderen reeds grote woordenschat hadden vergaard.
Het Vorige onderzoek toonde aan dat bij geboorte de zuigelingen de meeste fonetische die contrasten kunnen onderscheiden door alle talen van de wereld worden gebruikt. Deze universele“ capaciteit ` ` verschuift tijdens het eerste jaar naar een patroon eigen aan de taal waarin de zuigelingen of verbeteren categoriseren van moedertaalgeluiden maar er niet in slagen behouden om vele non-native geluiden te onderscheiden. Uiteindelijk, leren zij om subtiel toespraakonderscheid te negeren geen dat hun taal gebruikt. Vandaar dat kunnen de Japanse peuters, zoals Japanse volwassenen, niet de Engelse „r“ en „l“ geluiden apart vertellen en waarom de Engelse sprekers probleem met bepaalde Franse klinkers hebben omdat zij allen het zelfde aan non-native sprekers toe te schrijven klinken aan taal het leren in kleutertijd. De studie Penn toont aan dat zelfs wanneer twee woorden correcte zeer verschillend, peuters of weet om dit verschil krijt ernstig of aan te nemen het tot willekeurige variatie afhankelijk van hoe hun taal werkt.
De „resultaten tonen aan dat bij 18 maanden de kinderen een rudimentair inzicht in het „correcte systeem“ van hun taal hebben en dat de kennis hun interpretatie van de geluiden leidt die zij hebben ontmoet,“ bovengenoemde Daniel Swingley, hulpprofessor in de Afdeling van Psychologie in Penn die met collega's van de Universiteit van Brits Colombia en het Max Planck Instituut voor Psycho-linguïstiek werkte.
De „Kinderen kunnen gemakkelijk horen hoe het zelfde woord op verschillende manieren kan worden uitgesproken. Wij zouden kunnen zeggen, „Is dat uw kiiiiiitty““ of, „me de pot.“ Toont In het Engels, spreken wij nog over de zelfde kat. Maar de kinderen moeten dit uit voorstellen. In andere talen, als Japans of Fins, konden die twee versies van „pot“ volledig verschillende dingen betekenen. Onze studie toonde aan dat 18 maand -maand-olds reeds dit heeft geleerd en die kennis wanneer het leren van nieuwe woorden.“ toegepast
De Psychologen testten klinkerduur („pot“ tegenover „kiiiitty“) in drie experimenten Nederlands vergelijken en Engels-Leert 18 maand -maand-olds. De Kinderen werden getoond twee verschillend speelgoed. Met één stuk speelgoed, herhaalden de onderzoekers een woorddozens tijden, die het noemen een „tam.“ Het andere stuk speelgoed werd ook genoemd, met het zelfde etiket slechts met de klinker akoestisch langer in duur („taam“).
De Nederlandse kinderen, die een taal leren die woorden omvat worden onderscheiden door hoe lang de klinker wordt uitgesproken, interpreteren de variaties als zinvol en leren welk woord met elk voorwerp gaat. De Engelse sprekers negeerden de verlenging van klinkergeluiden.
De Engelse leerlingen hadden op de een of andere manier niet de cognitieve bevoegdheid niet om beide woorden te leren. Zij kunnen het verschil tussen de woorden horen, en zij slagen op woorden die werkelijk in het Engels verschillend zijn („tam“ versus „tem“). Het verschil was van de fonologische generalisatieskinderen het gevolg reeds had gemaakt vanuit hun korte ervaring met het Engels: „tam“ en „taam“, als „pot“ en „kiiiitty“, beteken het zelfde ding. De Nederlandse kinderen, anderzijds, interpreteerden lexicaal klinkerduur contrasterend in overeenstemming met de eigenschappen van hun taal.
http://www.upenn.edu/