Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | العربية | Dansk | Nederlands | Norsk | Русский | Svenska | Polski

Ontdekking van binoculair visiegen

Published on October 19, 2007 at 1:30 AM · No Comments

Een team van onderzoekers bij het Instituut Bosch heeft een belangrijk gen verantwoordelijk voor binoculaire visie geïdentificeerd.

Het team is lood door Dr. Catherine Leamey, hoofd van het OntwikkelingsLaboratorium van de Neurobiologie van het Instituut Bosch. In samenwerking met collega's van Massachusetts Institute of Technology (MIT) en het Max Planck Instituut voor Biochemie in Duitsland, maakte het team van Dr. Leamey's een doorbraakontdekking - identificeert een molecule die specifiek de groepering van projectie van beide ogen regelt.

De Mensen zien normaal één enkele diepgaande mening van visuele ruimte die signalen van beide ogen integreert. Dit proces wordt onderbroken in mensen met visuele wanorde zoals schele amblyopia.

De onderzoekers ontdekten eerst de binoculaire visiemolecule, Ten_m3, in het scherm om genen te identificeren die in het vestigen van aangewezen patronen van neurale connectiviteit in het ontwikkelende visuele systeem belangrijk zijn.

Zij hebben nu aangetoond dat Ten_m3 voor de hersenen meld beelden van de twee ogen in één nuttig beeld in de hersenen kritiek is. Deze ontdekking kan tot nieuwe behandelingen voor sensorische wanorde leiden waarin de mensen het vreemde fenomeen van het zien beter met één behandeld oog ervaren.

Dr. Leamey begon dit project terwijl het ondernemen van haar post-doctorale periode bij MIT in het laboratorium van Professor Mriganka Sur. Het project is een aan de gang zijnde internationale samenwerking, maar veel van het werk wordt nu ondernomen in haar laboratorium binnen het Instituut Bosch.

De Huidige studenten SAM Merlin van het Doctoraat en de Hoed Glendining, de vorige eerstudenten Paul Lattouf en Natasha Demel, en de medewerker Atomu Sawatari, ook van het Bosch Instituut, allen droegen tot het werk bij.

Dit werk werd gefinancierd door de Nationale Gezondheid en de Medische Raad Voor Onderzoek, de Nationale Instituten van Gezondheid en de Stichting Simons.

http://www.bosch.org.au/