Nieuw genetisch die geslacht van virus Ebola in grote apen wordt ontdekt

De species van Zaïre van Ebolavirus (ZEBOV) blijft het giftigst van de diverse bekende species. Het alleen is de oorzaak van 88% van menselijke die sterfgevallen door haemorrhagic koorts sinds de ontdekking van Ebola in 1976 wordt geregistreerd.

Het was bovendien de species betrokken bij de lange epidemie van twee maand die in de Democratische Republiek de Kongo woedde (DRC). Ondanks de massa van wetenschappelijke die gegevens tijdens vorige epidemieën worden verzameld, is de internationale wetenschappelijke gemeenschap nog niet in het bepalen van de evolutieve ontwikkeling van Ebolavirus en meer in het bijzonder dat van ZEBOV geslaagd. De Onderzoeken werden beperkt door de schaarste van beschikbare gegevens. Slechts 12 genopeenvolgingen die voor de glycoproteïne, (GP) een moleculaire structuur coderen die het virus toelaat om een cel te doordringen alvorens het te besmetten, momenteel is geïdentificeerd. Voorts schijnen deze die opeenvolgingen, van besmette mensen tussen 1976 en 2001 worden geïsoleerd, om tot één enkel genetisch die geslacht uit de eerste epidemie te behoren in DRC in 1976 wordt gedocumenteerd. Deze duidelijke genetische uniformiteit stelde daarom voor dat de epidemieën die na 1976 allen uitbraken uit allereerste stamden. Nochtans, hebben de recente ontdekkingen door een gezamenlijk team ird-CIRMF deze hypothese in vraag geroepen.

Tussen 2001 en 2006, ontdekten deze wetenschappers 47 dierlijke karkassen in Gabon en de Republiek de Kongo. Onder hen waren de overblijfselen van 18 gorilla's en 5 chimpansees. De snelle weefseldecompositie van de karkassen betekende dat het onderzoek naar de opeenvolgingen die van RNA voor GP coderen voor slechts 6 gorilla's en één chimpansee afdoend was. Niettemin, kon phylogenetic analyse hiervan aantonen dat het virus dat de zeven primaten had vervuild tot een nieuw genetisch geslacht van ZEBOV behoorde. Dit geslacht, genoemd B, toonde 2 tot 3% genetische divergentie van geslacht A, waarin de wetenschappers tot nu toe alle die virussen geclassificeerd hadden van besmette mensen worden verzameld. Voor deze studie, werden de GP opeenvolgingen van de virale spanningen verantwoordelijk voor menselijke die epidemieën sinds 2001 worden gedocumenteerd ook gezet door phylogenetic analyse.

Tot 2003 bevestigde dit dat de virale spanningen inderdaad tot geslacht A. behoorden. Nochtans, bewezen de karakterisering en de verdere phylogenetic analyse van de virale spanningen betrokken bij de recentste twee menselijke uitbarstingen in de Republiek de Kongo (Mandza in November 2003 en Etoumbi in Mei 2005) dat deze spanningen tot geslacht B. behoorden. Deze bevindingen zetten het wetenschappelijke team ertoe aan om de onderzoeken verder te duwen. Een gelijkaardige die phylogenetic analyse op een andere opeenvolging die van het virale genoom wordt uitgevoerd, dit keer voor nucleoprotein (NP 1) coderen, toonde aan dat de virale spanningen verantwoordelijk voor menselijke epidemieën die tussen 2001 en 2003 al daling in geslacht B. voorkwamen. De onderzoekers IRD zijn van mening dat deze schijnbaar tegenstrijdige resultaten in feite bewijs verstrekken dat de wilde spanningen van Ebolavirus genetisch materiaal door nieuwe combinatieprocessen kunnen ruilen. Dit proces is momenteel goed - gekend voor de positieve virussen van RNA zoals HIV, maar het is zeldzamer voor de negatieve virussen van RNA waartot de Filoviridae familievirussen (Ebola, Marburg) behoren. De betrokkenheid van deze genetische die nieuwe combinatie, nooit in deze familie van virussen wordt beschreven, draagt nieuwe aanwijzingen in verband met de processen van totstandkoming van Ebolavirus in mensen en de grote apen. Het stelt ook voor dat nog onbekend sommigen, veel minder pathogeen, spanningen in de wildernis doorgeven.

De Ramingen kwamen uit dit onderzoek gezet de tijd van de nieuwe combinatiegebeurtenissen bij tussen 1996 en 2001 voort. De gebeurtenissen zouden in het bijzonder tot virussen verantwoordelijk voor epidemieën geleid hebben die Gabon en de Republiek de Kongo tussen 2001 en 2003 sloegen. Nu als de genetische nieuwe combinatiemechanismen inderdaad een deel van het arsenaal van Ebolavirus zijn, moet dit element voor perspectieven worden in acht genomen op het ontwikkelen van levende verminderde vaccins voor preventiestrategieën tegen de virus-induced haemorrhagic koortsepidemieën. In zulk een context zou dit type van vaccin, het waarvan basisprincipe in het teweegbrengen van een sterke immune reactie in een patiënt door inenting met een virus met sterk verminderde pathogeniciteit ligt, het risico dragen om ongewenste gevolgen te produceren. Het Verminderde virus kon bijvoorbeeld met één van de wilde spanningen van Ebolavirus kruisen en vandaar tot een nieuw pathogeen virus leiden. Met het doel de processen beter te kenmerken in kwestie, de volgende stap is de nauwkeurige genoomplaats op te identificeren waar deze genetische materiële uitwisseling tussen virale geslachten plaatsvindt. om dat te doen, moet nog de volledige genetische afbeelding van de verschillende virale spanningen worden verwezenlijkt.

http://www.ird.fr/