Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Русский | Svenska | Polski

Zwaarlijvigheid van Kinderjaren zou met enkel het positieve parenting kunnen worden aangepakt

Published on November 14, 2007 at 12:33 AM · No Comments

De Strategieën om het risico van een kind voor zwaarlijvigheid te verminderen concentreren zich vaak bij het verbeteren van eetgewoonten en handhavend een hoog niveau van fysische activiteit.

Terwijl dit één manier is om de kwestie te behandelen, kon een andere manier om het risico van kinderjarenzwaarlijvigheid te verminderen eenvoudig op het positieve die parenting, volgens een studie neerkomen van Temple University in de kwestie van November van het Misbruik & de Verwaarlozing van het Kind wordt gepubliceerd.

„Dit is de eerste studie om de vereniging tussen verwaarlozing in kinderjaren en kinderjarenzwaarlijvigheid te tonen. De Vorige studies bekeken mishandeling in kinderjaren en hoe het deze individuen in volwassenheid beïnvloedde,“ zei Dr. Robert Whitaker, de van de hoofd studie auteur en een pediater en een professor van volksgezondheid in Temple University.

De Voorbeelden van verwaarlozing omvatten een ouder die genoeg affectie niet tonen aan het kind toe te schrijven aan zorg met zijn/haar eigen problemen, nemend geen kind aan de arts toen he/she het nodig had, en thuis verlatend een kind zonder de juiste supervisie.

Het Gegeven werd verkregen uit de Breekbare Studie van het Welzijn van Families en van het Kind, een studie van de geboortecohort van 4.898 kinderen geboren tussen 1998 en 2000 in 20 grote steden van de V.S. Op leeftijd 3, hadden 2.412 van deze kinderen hun gemeten hoogte en gewicht, en de moeders beantwoordden punten op de ouder-Kind Schalen van de Tactiek van het Conflict over drie soorten kindmishandeling in het vroegere jaar: verwaarlozing (zoals het verstrekken van geen juiste supervisie voor het kind), lijfstraf (zoals het slaan van het kind op de bodem met een naakte hand) en psychologische agressie (zoals niet eigenlijk het dreigen om het kind te slaan maar het doen van het).

Achttien percent van de kinderen was zwaarlijvig, en het overwicht van om het even welke episode van verwaarlozing, lijfstraf of psychologische agressie was 11 percenten, 84 percenten en 93 percenten, respectievelijk.