Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Dansk | Nederlands | Finnish | עִבְרִית | Bahasa | Русский | Svenska | Polski

Blauwe licht en hersenenfunctie

Published on November 29, 2007 at 12:03 PM · No Comments

Het menselijke hersenengebruik steekt niet alleen aan om visie te steunen maar ook waakzaamheid en cognitieve taken te steunen.

Welke kleuren van licht het meest efficiënt zijn en waar in de hersenen deze niet-visuele gevolgen kunnen worden gezien eerder niet het geweten was. Nu hebben de onderzoekers op het Onderzoekscentrum van het Cyclotron Bij de Universiteit van Luik en het Onderzoekscentrum van de Slaap van Surrey Bij de Universiteit van Surrey ` afgeworpen wat nieuw licht' op deze kwesties door de functionele weergave van magnetische resonantie (fMRI)hersenen te gebruiken terwijl de deelnemer op een het werk geheugentaak in dienst werd genomen.

In een onderzoeksdocument deze week in PLoS ÉÉN wordt gepubliceerd rapporteert men dat het niet alleen om het even welk licht is dat van een bepaalde korte golflengte het meest efficiënt maar eerder licht is (480 NM, d.w.z. blauw licht dat eerder dan violet of groen). Dit is met de hypothese in overeenstemming dat dergelijke niet-visuele gevolgen door onlangs ontdekte oude photoreceptor worden bemiddeld die voor blauw licht bijzonder gevoelig is. Wat nog belangrijker is misschien, door zeer korte blootstelling aan licht (< minuten 1), in combinatie met de technieken van de hersenenweergave te gebruiken, konden de onderzoekers de hersenengebieden identificeren die bij de aanvankelijke reacties op dit licht betrokken zijn. De hersenengebieden die aan blauwe lichte blootstelling antwoordden omvatten gebieden in de hersenenstam en de thalamus. Deze gebieden zijn betrokken bij de verordening van zeer basisaspecten van hersenenfunctie, zoals de verordening van waakzaamheid en slaperigheid.

Andere gebieden die aan licht antwoordden omvatten het zeepaardje en amygdala. Deze gebieden zijn goed - het geweten om in de verordening van hogere functies zoals geheugen en emotie worden geïmpliceerd. Samengevat, bepalen deze gegevens een hersenenbasis voor de breed opgezette gevolgen van licht voor hoe wij presteren en voelen. De gegevens hebben implicaties voor de ontwikkeling van betere kunstmatige lichte milieu's en een beter inzicht in het algemeen in de gevolgen van licht voor de menselijke hersenen.