Het Nieuwe onderzoek openbaart dat dit type van dubbele diagnose uit een gemeenschappelijke oorzaak kan stammen: de ontwikkelings veranderingen in amygdala, een okkernoot-vormig deel van de hersenen verbonden met vrees, bezorgdheid en andere emoties.
Een omstandig rapport over waarom deze „comorbid“ wanorde zich kan ontwikkelen verschijnt in de GedragsdieNeurologie van December, door de Amerikaanse Psychologische Vereniging wordt gepubliceerd (APA).
De Dubbele diagnose is gemeenschappelijk maar toch moeilijk te behandelen. Wordt de Verslaving allerhande - aan nicotine, alcohol en drugs - vaak gevonden in mensen met een grote verscheidenheid van geestelijke ziekten, met inbegrip van bezorgdheidswanorde, eenpolige en bipolaire depressie, schizofrenie, en grens en andere persoonlijkheidswanorde. De Hoofd auteur Andrew Chambers, M.D., haalt klinische rapporten aan dat minstens de helft van de mensen die naar hulp met verslaving of geestelijk-gezondheidsbehandeling streven mede-voorkomt wanorde heeft. De Epidemiologische gegevens zeggen dat van twee tot vijf van elke 10 bezorgde of gedeprimeerde mensen, en van vier tot acht van elke 10 mensen met schizofrenie, bipolaire wanorde, of asociale persoonlijkheid, ook één of ander type van verslaving hebben.
Om de wetenschappelijke basis te vinden voor dit het complexe, schijnbaar hardnekkige in paren rangschikken, die in het verleden is toegeschreven aan „self-medication,“ het team van Kamers op de Universitaire medische school van Indiana vergeleek het volwassen stemming en op drug betrekking hebbende gedrag van twee groepen volwassen ratten: die waarvan amygdalas chirurgisch in kleutertijd en hen werden beschadigd waarvan amygdalas intact werden verlaten maar die een veinzerijchirurgie ondergingen, om hun behandeling gelijk te maken.
De Ratten met beschadigde (gekwetste) amygdalas groeiden abnormaal onder-ontvankelijk voor dubbelzinnige of potentieel het dreigen stimuli. Tonend niet de normale voorzichtigheid, bewogen zij beduidend meer in antwoord op nieuwigheid, toonden beduidend minder vrees in een opgeheven labyrint, en hielden socialiserend zelfs wanneer blootgesteld aan de geur van een roofdier.
Cruciaal, waren deze zelfde ratten ook beduidend gevoeliger voor cocaïne na enkel één blootstelling. En gegeven de ratten herhaalden de cocaïneinjecties nog sterkere uitdrukkingen van de verdragende veranderingen in gedrag - voorstellend een algemene hypergevoeligheid aan het verslavende proces later toonden.
Gezien de experimentele en controleratten in de zelfde strak gecontroleerde voorwaarden werden gefokt, zijn besloot het enige verschil die hun hersenenstatus, onderzoekers dat de integriteit van amygdala de worteloorzaak van zowel geschaad vreesgedrag was als drugreactie verhoogde.
De „voorwaarden van Hersenen kunnen verslavingskwetsbaarheid onafhankelijk veranderen van druggeschiedenis,“ zegt Kamers. Hij en zijn collega's besloten dat de grotere kwetsbaarheid van iemand aan verslaving, eerder dan de capaciteit van een bepaalde drug om de symptomen van geestelijke ziekte voor beter of slechter te veranderen (gewoonlijk slechter), vollediger de hoge tarieven van dubbele diagnose verklaart.