De BRITSE van het Kankeronderzoek wetenschappers bij de Universiteit van Newcastle beginnen de eerste BRITSE proef van een nieuwe drug die „Achilles“ heel in erfelijke vormen van zowel borst als ovariale kanker richt.
De proef is open aan vrouwen die reeds een geavanceerde vorm van borst of ovariale kanker hebben ontwikkeld en met fouten in de bekende genen BRCA1 of BRCA2 van de kankergevoeligheid gediagnostiseerd.
Zij zullen een nieuwe drug ontvangen die de werken door een zeer belangrijke DNA te elimineren mechanisme in kankercellen herstellen.
Het doet dit door de actie van een belangrijk enzym te blokkeren betrokken die bij de reparatie van DNA, als PARP [poly (ADP-Ribose) wordt bekend polymerase] en maakt deel uit van een klasse van machtige drugs tegen kanker die als inhibitors PARP wordt bekend.
UK'S van het Kankeronderzoek Dr. Ruth Plummer is de belangrijkste onderzoeker op de proef.
Dr. Plummer, hogere spreker in medische oncologie bij de Universiteit van Newcastle, zei: De „Mensen die fouten in de genen erven BRCA1 of BRCA2 hebben een 50-80 percentenkans om kanker te ontwikkelen.“
Zij ging verder: „Momenteel worden de vrouwen met erfelijke vormen van borst en ovariale kanker behandeld op dezelfde manier als elke andere vrouw die de ziekte ontwikkelt. Wij hopen deze proef zal aantonen dat door de inhibitor te gebruiken PARP wij hen meer gerichte behandeling kunnen aanbieden.“
De Veranderingen in de genen BRCA1 of BRCA2 zijn de oorzaak voor rond vijf percent van de 44.000 die gevallen van borstkanker jaarlijks in het UK worden gediagnostiseerd en van meer dan vijf percent van de 6.615 gediagnostiseerde gevallen van ovariale kanker elk jaar.
Het team van Newcastle gelooft hun onderzoek hoop voor de toekomst kon aanbieden door de weg voor de drug te banen die als preventative behandeling moet worden gebruikt.
Dr. Plummer ging verder: „In de toekomst, kunnen wij de inhibitor kunnen gebruiken PARP om bescherming aan vrouwen aan te bieden die deze genetische fouten erven. Wij kunnen het kunnen gebruiken verdwaalde kankercellen „opslokken“ alvorens zij eigenlijk zich tot tumors ontwikkelen, daardoor sparend de behoefte aan preventative chirurgie.“
Door ons leven accumuleren wij kleine hoeveelheden schade aan onze DNA.
Dit kan natuurlijk voorkomen aangezien de cellen werken, verdelen of verouderen.
De Normale cellen hebben twee de bundel-onderbreking van DNA reparatiemechanismen om deze schade of correcte fouten te verstellen die tijdens replicatie kunnen voorkomen.