Aangezien de „test-buis“ van de wereld eerste de baby in Juli 1978 geboren was - de voordelen van moderne onvruchtbaarheidsbehandelingen zijn grotendeels beperkt tot paren in ontwikkelde landen.
Daar, hebben wij meer dan 3 miljoen babys geboren als resultaat van IVF en, in sommige landen gezien, wel 4 percent van alle geboren babys opgevat door moderne vruchtbaarheidstechnieken.
De benarde toestand van paren in ontwikkelingslanden, vooral vrouwen, is erkend, maar zelden erkend van woorden in actie. Nu, heeft een werkgroep van ESHRE (de Europese Maatschappij van Menselijke Reproductie en Embryologie), de belangrijke professionele organisatie van de wereld in reproductieve geneeskunde, een programma van vruchtbaarheidsbehandeling voor ontwikkelingslanden bedacht dat poogt vruchtbaarheidsklinieken binnen bredere familiegezondheidsdiensten te integreren. De Twee proefdiensten IVF hebben reeds in Afrika geopend.
Volgens Professor Oluwole Akande van het Universitaire Ziekenhuis van de Universiteit in Ibadan, Nigeria, veroorzaakt de onvruchtbaarheid in ontwikkelingslanden complexe problemen voorbij die gekend aan ontwikkelde naties. „Op slechte middelgebieden,“ hij zegt, de „behoefte in het algemeen, aan onvruchtbaarheidsbehandeling en IVF in het bijzonder, is groot. Het onvermogen om kinderen te hebben kan tot enorme problemen, in het bijzonder voor de vrouw leiden. Zij zou worden onterfd, worden verbannen, van hekserij worden beschuldigd, door lokale genezers worden misbruikt, kunnen van haar echtgenoot worden gescheiden, of aan het tweedeklasleven in een polygaam huwelijk worden verlaten.“
Er zijn vele redenen waarom de onvruchtbaarheidsbehandeling niet wijd in ontwikkelingslanden is geïntroduceerd. De belangrijkste verklaringen zijn armoede en beperkte gezondheidsmiddelen, maar er is ook de paradox dat de meeste landen waar de behoeften het grootst zijn ook de landen zijn waar de bevolkingstoename onbeheerst in werking stelt.
Zegt Dr. Willem Ombelet, van het Instituut Genk voor de Technologie van de Vruchtbaarheid in Genk, België, en coördinator van de werkgroep ESHRE: „Het is om deze redenen dat de Eshre- werkgroepplannen onvruchtbaarheidsbehandeling binnen bestaande geboortenregeling en de moeder-zorg diensten moeten integreren. Het belangrijkste doel is behandeling te verstrekken die veilig, betaalbaar en cultureel aanvaardbaar is.