Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Dansk | Nederlands | Finnish | Bahasa | Русский | Svenska | Polski

De Studie geeft teken aan drug-uitwast stents in hartaanval

Published on March 31, 2008 at 11:15 AM · No Comments

Hoewel drug-uitwassend stents wijd gebruikt voor de behandeling van stabiele kransslagaderziekte zijn geworden, kiezen vele cardiologen naakt-metaalstents voor patiënten met hartaanval, of myocardiaal infarct (MI), aanhalend tegenstrijdige gegevens over de veiligheid en de doeltreffendheid van drug-uitwast stents in deze geduldige groep.

Dergelijke zorgen worden uitgedaagd door een analyse van een groot gegevensbestand van Massachusetts.

De analyse toonde een beduidend lager risico van het slagaderlijke renarrowing, of restenosis, onder hartaanvalpatiënten die met drug-uitwast stents, zonder verhoging van mortaliteit werden behandeld, wanneer vergeleken bij die behandeld met naakt-metaalstents.

De studie wordt gemeld vandaag in een recent-Breekt Klinische zitting van Proeven bij de Jaarlijkse Wetenschappelijke Zittingen SCAI in Samenwerking met ACC i2 Top (SCAI-ACCi2) in Chicago. SCAI-ACCi2 is een wetenschappelijke vergadering voor praktizerende cardiovasculaire die interventionalists door de Maatschappij voor Cardiovasculaire Angiografie en Acties (SCAI) wordt gesponsord in samenwerking met de Amerikaanse Universiteit van Cardiologie (ACC).

„Deze studie bevestigt dat de zelfde voordelen die drug-uitwassend stents andere patiënten in het verhinderen van restenosis van de kransslagaders aanbied nog daar voor patiënten met MI zijn, en er schijnt niet om het even welk compromis in verhoogd risico van herhaling MI of dood te zijn,“ bovengenoemde Laura Mauri, M.D., DOCTORANDUS IN DE EXACTE WETENSCHAPPEN, een interventionalcardioloog in Brigham en het Ziekenhuis van Vrouwen, een hulpprofessor van geneeskunde bij de Medische School van Harvard, en belangrijkste wetenschappelijke ambtenaar bij het Onderzoekinstituut van het van Harvard Klinische, allen in Boston.

De Cardiologen hebben moeten beslissen welk type van stent aan gebruik in hartaanvalpatiënten op kleine willekeurig verdeelde proeven baseerde die follow-up op lange termijn en geen gemelde strijdige resultaten omvatten. Er zijn ook zorgen geweest dat, omdat de hartaanvalpatiënten reeds naar voren gebogen zijn aan het vormen van bloedstolsels in de kransslagaders, zij bij het zeer riskante voor stent trombose zouden kunnen zijn, of plotselinge klonteren binnen stent, in het bijzonder stent drug-uitwast.

Om de veiligheid en de doeltreffendheid op lange termijn te evalueren van drug-uitwast stents, analyseerden Dr. Mauri en haar collega's gegevens van 7.216 patiënten die het stenting voor scherpe MI in Massachusetts ondergingen, waar de ziekenhuizen worden vereist om gegevens over alle coronaire acties aan een staatsgegevensbestand voor te leggen. Hiervan, werden 4.016 patiënten behandeld met stent drug-uitwast en 3.200 werden behandeld met een stent naakt-metaal. Om verschillen in basislijnrisico aan te passen, werden de patiënten in de twee groepen aangepast op maximaal 63 variabelen.

De Onderzoekers vonden dat het tarief van twee jaar, risico-aangepaste van revascularization -- of de behoefte aan een herhalingsprocedure om de kransslagaders te openen als resultaat van het renarrowing, of restenosis -- was beduidend lager in patiënten met drug-uitwast worden behandeld stents wanneer vergeleken met naakt-metaalstents (15.5 percenten versus 20.8 percenten dat; p<0.001). De Mortaliteit was 10.4 percenten en 13.2 percenten, respectievelijk, in de twee groepen (p=0.002), en herhaling MI kwam in 9.5 percenten en 11.0 percenten voor, respectievelijk (p=0.08).