Door de activiteit van duizenden genen op verscheidene verschillende tijdpunten te onderzoeken, hebben de onderzoekers bij het Instituut van de Hertog voor de Wetenschappen van het Genoom & het Beleid nieuw bewijsmateriaal dat een netwerk van invloedrijke genenhandeling als een soort genetisch markeringsteam aan het licht gebracht om één van de meest fundamentele aspecten van al leven te bewerken: de celcyclus.
Een „cel wil niet verdelen alvorens het kopiërend zijn DNA wordt gebeëindigd of het omhoog met gebroken chromosomen,“ een mislukking met potentieel verwoestende gevolgen, bovengenoemde Steven Haase, een hulpprofessor van biologie bij Hertog en lid van IGSP zal beëindigen.
Hij voegde toe dat hoewel het nieuwe inzicht in de celcyclus in enig-cellige gist werd gemaakt, zij goed op menselijke cellen kunnen van toepassing zijn. „Hoofdzakelijk alles dat het werk in gist zijn functioneel analogon in zoogdiercellen heeft,“ bovengenoemde Haase.
Hij en zijn collega's op het Centrum van IGSP voor de Biologie van Systemen meldden hun bevindingen in een geavanceerde online publicatie van de dagboekAard op 7 Mei, 2008. Het werk werd gesteund door de Amerikaanse Maatschappij van Kanker, Alfred P. Sloan Foundation, de Nationale Stichting van de Wetenschap en de Nationale Instituten van Gezondheid.
De Wetenschappers dachten zij reeds alle belangrijke spelers in het houden van cellen op spoor hadden geïdentificeerd. De Vroegere studies van kleine aantallen genen wezen erop dat het zorgvuldig vastgestelde programma van de celgroei en afdeling door een handvol genen geregeerd werd die passend als cyclins worden bekend, samen met hun partners, CDKs. (De wetenschappers die eerst deze genen identificeerden ontvingen een Nobelprijs voor hun ontdekking in 2001).
Om te zien hoe significant een rol cyclins eigenlijk heeft, nam het team van de Hertog een blik bij het grotere beeld --een capaciteit die onlangs mogelijk slechts door vooruitgang in genoomtechnologieën wordt gemaakt, genoteerde Haase.
„Het is een nieuwe manier om te denken,“ hij zei. „Wij hebben decennia aan een reductionistbenadering van wetenschap“ doorgebracht -- waarin de onderzoekers één of twee genen typisch elimineren om te zien wat zij doen. „Die methode is phenomenally succesvol geweest. Maar nu, met genoomtechnologieën, hebben wij de kans om de dynamica van alle genen tezelfdertijd te bekijken.“
In dit geval, evalueerden zij de activiteit van ongeveer 6.000 genen in tijd in de cellen van de mutantgist die functionele cyclins niet hadden.
Onder de oude modellen, zou de parade van genactiviteit aan een abrupte halt zonder cyclin moeten gekomen zijn. In Plaats Daarvan, terwijl de gistcellen klaarblijkelijk tekens van de verstoring en het tegengehouden verdelen toonden, bijna 70 percent van de periodieke genen binnen hen voortdurend om aan te zetten en van recht op programma.
Het resultaat betekent niet dat cyclins niet belangrijk zijn, bovengenoemde Haase, maar er zijn zeker meer aan het verhaal.