De Veranderingen in twee genen die elektroprikkelbaarheid in een gedeelte van de hersenen betrokken bij slaap controleren leiden tot een menselijk-als slapeloosheidswanorde in muizen, UT de Zuidwestelijke onderzoekers van het Medische Centrum hebben gevonden. De bevindingen kunnen wetenschappers beter helpen de wanorde begrijpen en een dierlijk model verstrekken voor het ontwikkelen van behandelingen.
„Dit is één van meest dramatische de slaap-storing veranderingen,“ zei Dr. Rolf Joho, verwante professor van neurologie en hogere auteur van het document, dat vandaag en in 21 Mei kwestie van het Dagboek van Neurologie online lijkt. De „halve muizenslaap zo veel zoals normale muizen.“
De mutantmuizen schenen om een voorwaarde te hebben gelijkend op een menselijke wanorde genoemd de slapeloosheid van het slaaponderhoud, waarin de lijders aan slaap kunnen krijgen, maar niet onbeweeglijk voor lang blijven.
„Wij proberen om waar te bekijken in de hersenen dit voortkomt,“ Dr. Joho zeiden. Het „zelfde mechanisme zou in vele neurofysiologische wanorde kunnen worden geïmpliceerd.“
De onderzoekers concentreerden zich op twee die genen die molecules coderen als ionenkanalen worden bekend. Een ionenkanaal is een porie die het membraan die van een cel overspant, die en om geladen atomen openen, of ionen sluiten toe te staan, om het membraan te kruisen. Het gecoördineerde openen en sluiten van diverse ionenkanalen staan zenuwcellen toe om elektrosignalen te dragen.
In de huidige studie, onderzochten de onderzoekers twee kanalen die kaliumionen toestaan om het celmembraan te kruisen. De onderzoekers bouwden genetisch muizen om tekorten in de ionenkanalen Kv3.1 en Kv3.3 te hebben, die normaal openen en veel sneller dan andere kaliumkanalen sluiten.
Deze kanalen zijn gemeenschappelijk in een gedeelte van de hersenen genoemd de thalamic reticulaire kern, die wordt verondersteld om als „hartstimulator“ tijdens slaap dienst te doen, die langzaam-golfslaap controleren - de diepe, rustgevende slaap die zonder dromen voorkomt.
De mutantmuizen sliepen slechts 50 percenten aan 60 percenten zo zoals veel normale muizen. De Metingen van hun ingevingen toonden aan dat zij langzaam-golfslaap ingingen, maar slechts voor korte periodes alvorens opnieuw te wekken.
De muizen werden gemakkelijk geen rustgevende slaap zelfs daarna slaapontbering, vonden de onderzoekers.