De Meta-analyse verbindt signalerende wegen met bipolaire wanorde

Published on April 23, 2014 at 9:14 AM · No Comments

Door Laura Cowen, medwireNews Verslaggever

Een meta-analyse van genoom-brede verenigingsstudies heeft zes biologische wegen geïdentificeerd die in de genetische neiging kunnen worden geïmpliceerd om bipolaire wanorde te ontwikkelen.

De Wegen voor corticotropin-bevrijdt hormoon die, hart β-adrenergic, phospholipase C die, glutamaatreceptor, endothelin 1 en harthypertrofie die waren allen beduidend verbonden aan bipolaire die wanorde in de studie signaleren signaleren signaleren signaleren signaleren signaleren, door John Nurnberger (de Universitaire School van Indiana van Geneeskunde, Indianapolis, de V.S.) wordt uitgevoerd en collega's.

De onderzoekers identificeerden aanvankelijk 966 significante genen (p<0.05) die twee of meer varianten verbonden aan bipolaire wanorde in minstens drie van de vier genoom-brede geanalyseerde verenigingsstudies (bestaand uit 5253 bipolaire gevallen en 6874 controles zonder bipolaire wanorde) bevatten.

Hiervan, werden 226 genen ingedeeld als empirisch significant gebruikend een lineaire regressiemodel en werden geselecteerd voor weganalyse. Dit identificeerde later 17 significante wegen die in een replicatiedataset (gevallen n=3507 en 4889 controles) werden getest.

De replicatieanalyse benadrukte de zes wegen die beduidend in de patiënten met bipolaire wanorde in beide datasets te sterk werden vertegenwoordigd.

„Elk van deze wegen impliceren het signaleren, met inbegrip van de proteïnen van G en tweede boodschapperssystemen, en allen behalve 1 (het hart β-adrenergic signaleren) impliceren kerngenregelgeving“, verklaren Nurnberger en de medeauteurs in Psychiatrie JAMA.

Zij voegen toe dat de corticotropin-bevrijdt hormoon signalerende weg de sterkste vereniging, statistisch, met bipolaire wanorde had. Deze weg is een index van het hypothalamic-slijmachtig-bijniersysteem, een systeem van de spanningsreactie dat constant dysregulated in studies van stemmingswanorde is, nemen van zij nota.

De Verdere analyse van de datasets toonde aan dat 16 genen, met inbegrip van die betrokken bij hormoonregelgeving en tweede boodschapperssystemen, evenals de receptorgenen van het van het calciumkanaal en glutamaat, de zes significante wegen dreven. Drie van deze genen - CACNA1C, GNG2 en ITPR2 - zijn gekend om te hebben dysregulated uitdrukking in de frontale schors van patiënten met bipolaire wanorde.

Bovendien identificeerden de onderzoekers negen genen (CACNA1C, DTNA, FOXP1, GNG2, ITPR2, LSAMP, NPAS3, NCOA2 en NTRK3), wat waarvan bij neuronendieontwikkeling betrokken zijn, die met genen overlapte eerder worden getoond om differentially tussen mensen met bipolaire wanorde en die zonder worden uitgedrukt.

Nurnberger et al besluiten dat hun resultaten „neigen om specifieke hypothesen betreffende [bipolaire wanorde] neurobiologie te versterken en aanwijzingen voor nieuwe benaderingen van behandeling en preventie kunnen verstrekken.“

Licensed from medwireNews with permission from Springer Healthcare Ltd. ©Springer Healthcare Ltd. All rights reserved. Neither of these parties endorse or recommend any commercial products, services, or equipment.

Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Русский | Svenska | Polski