Biomarkers EGFR voorspellen reactie NSCLC op vandetanib

Published on August 20, 2014 at 5:15 PM · No Comments

Door Laura Cowen, medwireNews Verslaggever

De analyses van Biomarker van tumorsteekproeven van de studie van de DIERENRIEM wijzen erop dat het epidermale van het de receptorgen van de de groei (EGFR)factor het exemplaaraantal en de veranderingsstatus kunnen helpen de patiënten van de niet-klein-cellongkanker (NSCLC) het waarschijnlijkst identificeren om van behandeling met vandetanib plus docetaxel te profiteren.

Bestudeer auteur Anderson Ryan (Universiteit van Oxford, het UK) en de collega's verklaren dat willekeurig verdeelde fase III de studie van de DIERENRIEM dat toevoegend vandetanib (100 mg/dag) aan docetaxel (75 mg/m om de2 21 dagen) betere vooruitgang-vrije overleving maar (PFS) niet algemene overleving tegenover (OS) docetaxel alleen in unselected patiënten met eerder behandelde plaatselijk geavanceerde of metastatische NSCLC aantoonde.

De huidige prospectieve biomarkeranalyse onderzocht of EGFR de genversterking, de verandering en de eiwituitdrukking, en KRAS de genverandering voorspelden welke patiënten van vandetanib als tweede-lijnbehandeling voor NSCLC profiteren.

Een totaal van 431 steekproeven van de voorbehandelingstumor van de originele studiebevolking waren beschikbaar voor analyse van minstens één van geplande biomarkers; 88% waren positief voor eiwituitdrukking EGFR door immunohistochemistry (EGFR IHC+), had 35% Het aantal van het egfr- genexemplaar bij de fluorescente kruising in situ (EGFR FISH+) verhoogd, waren 14% positief voor veranderingen EGFR (EGFR MT+) en 13% waren positief voor KRAS genveranderingen (KRAS MT+).

De onderzoekers vonden dat de patiënten in de subgroep EGFR FISH+ die vandetanib plus docetaxel ontving waarschijnlijk zouden beduidend betere PFS (gevaarverhouding [U] =0.61) en OS (HR=0.48) hebben en beduidend eerder zouden een betere objectieve respons hebben (ORR; kansen verhouding [OF] =3.90) dan hen die docetaxel alleen ontvingen.

Op Dezelfde Manier zouden de patiënten met MT+ tumors EGFR eerder in termen van PFS, OS en ORR met de toevoeging van vandetanib aan docetaxel profiteren, met respectief U van 0.51 en 0.46 en OF van 3.34 tegenover alleen docetaxel.

Door contrast, noch schenen de VISSEN EGFR, de patiënten MT EGFR noch KRAS+ om van vandetanibbehandeling te profiteren, terwijl de patiënten van MT KRAS één of ander voordeel (PFS HR=0.75, OS HR=0.87, ORR OR=1.88) toonden, maar op gelijkaardig niveau aan dat gezien in de unselected studiebevolking.

Ryan et al merken op dat een analyse aantoonde post hoc dat de patiënten met de tumors van MT EGFR van vandetanibbehandeling profiteerden als de tumors EGFR FISH+ waren, maar niet als zij VISSEN EGFR waren, „erop wijzend dat de voordelen van vandetanib in tumors EGFR FISH+ niet beperkt tot patiënten met gezamenlijke veranderingen EGFR.“ zijn

Zij besluiten in de Annalen van Oncologie dat hun studie „de mogelijkheid opheft dat de combinatie van docetaxelchemotherapie en een EGFR TKI [de inhibitor van het tyrosinekinase] in patiënten met de tumors FISH+ en/of EGFR van EGFR MT+ van verder onderzoek waardig kunnen zijn aangezien de vorige studies die geen voordeel van EGFR in combinatie met chemotherapie suggereerden in unselected patiënten.“ waren

Licensed from medwireNews with permission from Springer Healthcare Ltd. ©Springer Healthcare Ltd. All rights reserved. Neither of these parties endorse or recommend any commercial products, services, or equipment.

Read in | English | Español | Français | Deutsch | Português | Italiano | 日本語 | 한국어 | 简体中文 | 繁體中文 | Nederlands | Русский | Svenska | Polski