De Van de leeftijd afhankelijke verschillen in hersenengezondheid variëren met geschiktheidsniveau in oudere volwassenen

Een nieuwe studie toont aan dat de van de leeftijd afhankelijke verschillen in hersenengezondheid - specifiek de sterkte van aanslutingen tussen verschillende gebieden van de hersenen - met geschiktheidsniveau in oudere volwassenen variëren. De bevindingen stellen voor dat de grotere cardiorespiratorische geschiktheid - een maatregel van aërobe duurzaamheid - op sterkere hersenenaanslutingen betrekking heeft en waarschijnlijk hersenenfunctie op lange termijn in verouderende bevolking verbetert.

De studieresultaten worden gemeld in het dagboek NeuroImage.

Michelle Voss leidde de studie terwijl een post-doctorale onderzoeker bij de Universiteit van Illinois met Instituut Beckman directeur Arthur Kramer en kinesiologie en communautaire gezondheid Professor Edward McAuley. Voss nu is een hulpprofessor bij de Universiteit van Iowa.

„Onze studie levert het sterkste bewijs tot op heden dat de geschiktheid in een oudere volwassen bevolking wezenlijke voordelen aan hersenengezondheid in termen van de functionele aanslutingen van verschillende gebieden van de hersenen kan hebben,“ bovengenoemde Kramer.

Er zijn vele manieren om hersenengezondheid over de levensduur te meten. Één populaire techniek meet de sterkte van aanslutingen tussen verschillende delen van de hersenen terwijl de persoon een taak of tijdens slapelooze rust voltooit. De laatstgenoemde is genoemd geworden rusten-staats functionele connectiviteit. Het Onderzoek heeft aangetoond dat sommige van deze aanslutingen met stijgende leeftijd verzwakken en op verslechterende hersenengezondheid wijzen.

Gebruikend functioneel magnetic resonance imaging, maten Voss en de collega's de sterkte onbeweeglijk van deze aanslutingen door de hersenen in jongere en oudere volwassenen. Zoals verwacht, bevestigde het team dat de meeste aanslutingen zwakker waren voor oudere volwassenen wanneer vergeleken met jongere volwassenen.

Voortbouwend op deze bevindingen, onderzochten de onderzoekers de rol van cardiorespiratorische geschiktheid op rusten-hersenenconnectiviteit in oudere volwassenen. De Geschiktheid wordt bepaald door hoe iemand efficiënt zuurstof tijdens fysische activiteit zoals het lopen op een tredmolen gebruikt. Andere factoren ongeacht gebruikelijke fysische activiteit kunnen veranderen hoe de geschiktheid hersenengezondheid beïnvloedt. Bijvoorbeeld, kan de genetische make-up van een persoon zijn of haar geschiktheid en algemene hersenengezondheid beïnvloeden.

De onderzoekers vonden een verband tussen geschiktheid en de sterkte onbeweeglijk van de aanslutingen tussen bepaalde hersenengebieden in oudere volwassenen die van hun niveau van fysische activiteit onafhankelijk was.

Een „bemoedigend patroon in de gegevens van onze studie en anderen is dat de voordelen van geschiktheid schijnen om binnen de laag-aan-gematigde waaier van duurzaamheid voor te komen voorstelt, die dat de voordelen van geschiktheid voor de hersenen niet van uiterst geschikt het zijn kunnen afhangen,“ bovengenoemde Voss.

De studie besluit dat er een positieve rol van cardiorespiratorische geschiktheid, voorbij gebruikelijke fysische activiteit, op hersenengezondheid is aangezien de mensen verouderen.

Het „idee dat de geschiktheid op hersenengezondheid ongeacht zijn fysische activiteitniveaus zou kunnen worden betrekking gehad intrigeert omdat het voorstelt er aanwijzingen in zou kunnen zijn hoe het lichaam voor sommige mensen meer dan anderen van regelmatige activiteit aanpast. Dit zal ons begrip bevorderen van hoe de geschiktheid tegen van de leeftijd afhankelijke cognitieve daling en zwakzinnigheid beschermt,“ bovengenoemde Voss.

Bron: Universiteit van Illinois bij Urbana-Open vlakte

Advertisement