De Hoge niveaus van fysische activiteit kunnen het verouderen op cellulair niveau vertragen

Ondanks hun beste inspanningen, heeft geen wetenschapper ooit het tegenhouden van mensen uit het verouderen benaderd. Zelfs anti-veroudert kan de room de geen Oude Tijd van de Vader tegenhouden.

Maar het nieuwe onderzoek van Jonge Universiteit Brigham openbaart u één type kunt kunnen vertragen van het verouderen--de soort die binnen uw cellen gebeurt. Zolang u bereid bent te zweten.

„Enkel omdat u 40 bent, niet betekent u 40 jaar biologisch oud bent,“ bovengenoemde Tucker. „Wij allen kennen mensen die jonger schijnen dan hun daadwerkelijke tijd. Fysischer actief zijn wij, minder het biologische vindt verouderen in onze organismen plaats.“

De studie, in de medische dagboek Preventieve Geneeskunde wordt gepubliceerd, vindt dat mensen die constant hoge niveaus van fysische activiteit hebben beduidend langere telomeres hebben dan zij die sedentaire levensstijlen die hebben, evenals hen die matig actief zijn.

Telomeres is eiwit endcaps van onze chromosomen. Zij zijn als onze biologische klok en zij zijn uiterst gecorreleerd met leeftijd; telkens als een cel herhaling, verliezen wij een uiterst kleine bit endcaps. Daarom ouder krijgen wij, korter onze telomeres.

Wetenschap van de Oefening Professor Larry Tucker vond de volwassenen met hoge fysische activiteitniveaus telomeres met een biologisch het verouderen voordeel van negen jaar over zij die sedentair zijn, en een zevenjarig voordeel in vergelijking met zij hebben die matig actief zijn. Om hoogst actief te zijn, moesten de vrouwen in 30 minuten in dienst nemen het aanstoten per dag (40 minuten voor mensen), vijf dagen per week.

„Als u een echt verschil wilt zien in het vertragen van uw het biologische verouderen, blijkt het dat een kleine oefening het niet zal snijden,“ bovengenoemde Tucker. „U moet regelmatig op hoge niveaus uitwerken.“

Tucker analyseerde gegevens van 5.823 volwassenen die aan het CDC Nationale Onderzoek van het Onderzoek van de Gezondheid en van de Voeding deelnamen, één van de weinig indexen die telomere lengtewaarden voor studieonderwerpen omvat. De index omvat ook gegevens want 62 activiteitendeelnemers in over een 30 dagvenster zouden kunnen in dienst genomen hebben, welke die Tucker wordt geanalyseerd om niveaus van fysische activiteit te berekenen.

Zijn studie vond kortste telomeres uit sedentaire mensen kwamen--zij hadden 140 basisparen minder van DNA aan het eind van hun telomeres dan hoogst actieve mensen. Verrassend, vond hij ook er geen significant verschil in telomerelengte tussen die met lage of gematigde fysische activiteit en de sedentaire mensen was.

Hoewel het nauwkeurige mechanisme voor hoe de oefeningsdomeinen telomeres onbekend is, Tucker zei kan het aan ontsteking en oxydatieve spanning worden gebonden. De Vorige studies hebben getoond telomere de lengte aan die twee factoren nauw verwant is en het geweten is dat de oefening ontsteking en oxydatieve spanning in tijd kan onderdrukken.

„Wij weten dat de regelmatige fysische activiteit helpt om mortaliteit te verminderen en het leven te verlengen, en nu wij weten een deel van dat voordeel aan het behoud van telomeres toe te schrijven kan zijn,“ bovengenoemde Tucker.

Bron: http://news.byu.edu/news/research-finds-vigorous-exercise-associated-reduced-aging-cellular-level

Advertisement