De Misdadige overtreders met genetische geestelijke wanorde wezen meer schuld, ruwere straf toe

De Populaire literatuur, de misdaaddrama's en de recente proeven die de media overheersen impliceren dat de defensieprocureurs die hun cliënten als slachtoffers afbeelden betere resultaten kunnen hebben. Het geloof is dat de juryleden minder schuld aan gedaagden toewijzen die zij zijn geschaad hebben gevonden. Het Nieuwe onderzoek van de Universiteit van Missouri heeft aangetoond dat de overtreders met genetische geestelijke wanorde die hen voor misdadig gedrag ontvankelijk maakt meer negatief dan geestelijk wanordelijke overtreders het van wie misdadige gedrag door milieufactoren kan veroorzaakt te zijn, zoals kinderjarenmisbruik worden beoordeeld. Bovendien, worden de overtreders met genetische geestelijke wanorde beoordeeld enkel zo negatief zoals overtreders de van wie geestelijke wanorde geen verklaring wordt gegeven.

„Wij worden gebruikt aan het denken dat als de mensen die misdadige handelingen begaan aan een geestelijke wanorde lijden, dan dat zouden moeten worden in acht genomen wanneer het toewijzing van schuld en straf voor hun misdaden,“ bovengenoemde Philip Robbins, een verwante professor van filosofie in de MU Universiteit van Kunsten en Wetenschap. „In onze studie, wilden wij bepalen als het van belang was waarom en hoe de gedaagden die geestelijke wanorde verwierven, en hoe dat de manier zou kunnen beïnvloeden de maatschappij schuld en straf toewijst wanneer een misdaad.“ wordt begaan

Robbins en Paul Litton, een professor in de MU School van Wet, testten hun hypothese en onderzochten zijn implicaties voor filosofie, psychologie, en de wet. Robbins en Litton voerden twee onderzoeken met 600 deelnemers uit; de resultaten bevestigden dat als de oorzaak van een geestelijke wanorde genetisch was, de studiedeelnemers neigden om meer schuld en ruwere straf voor de misdaad toe te wijzen in vergelijking met gevallen waarin de overtreder een geestelijke wanorde had die niet genetisch in oorsprong was.

Robbins en Litton dachten ook om te vinden dat de verschillende milieuverklaringen verschillende oordelen van die onthullen zouden die worden onderzocht. Bijvoorbeeld, voorspelden zij dat de matiging groter zou zijn voor iemand wie een geestelijke wanorde toe te schrijven aan kinderjarenmisbruik in vergelijking met iemand de wie geestelijke wanorde zuiver per toeval voortvloeide, zoals het vallen van een fiets ontwikkelde.

„Onze theorie was dat de mensen die opzettelijk door caregivers zijn berokkend zoals slachtoffer-meer als dan mensen die aan ongevallen hebben geleden,“ bovengenoemde Robbins worden gezien. „Als zo, zou het opzettelijke kwaad met minder negatief moreel oordeel moeten worden geassocieerd dan niet opzettelijk kwaad. Nochtans, vonden wij dat of het kwaad opzettelijk of toevallig was, het geen oordelen van schuld of straf.“ beïnvloedde

Robbins zegt het verdere onderzoek zal worden vereist om te bepalen waarom er geen verschil tussen opzettelijke en onbedoelde oorzaken van kwaad is. Nochtans, voegt hun studie aan empirisch onderzoek voor defensieprocureurs om toe na te denken wanneer het construeren van hun geval voor een inschikkelijkere zin. De bevindingen stellen voor dat voorleggen van bewijsmateriaal van streng kinderjarenmisbruik dat door de gedaagde wordt opgelopen efficiënter zal zijn dan verklarend de misdaad in genetische termen.

„Het is weinig het verrassen dat de genetische verklaringen geen verlichtend effect hebben,“ bovengenoemde Robbins. „Wij denken de reden is dat met een genetisch veroorzaakte geestelijke wanorde, er geen reeds bestaande persoon is die is berokkend, zodat wordt de overtreder niet gezien als slachtoffer. In de milieugevallen, wordt de overtreder gezien als slachtoffer. Dat is wat het verschil.“ maakt

Bron: http://munews.missouri.edu/news-releases/2017/1011-criminal-offenders-with-genetic-mental-disorders-judged-more-negatively-mu-study-finds/

Advertisement