B de celaccumulatie brengt zenuwstelselschade in lidstaten teweeg

B de cellen zijn belangrijk in het helpen van de ziekteverwekkers van de immuunsysteemstrijd. Nochtans, in het geval van de neurologische auto-immune ziekte Multiple sclerose (MS) kunnen zij zenuwweefsel beschadigen. Wanneer de bijzondere controlecellen missen, accumuleren teveel cellen van B in meninges, resulterend in ontsteking van het centrale zenuwstelsel. Een team van de Technische Universiteit van München (TUM) toonde het proces aan gebruikend dierlijke en geduldige steekproeven.

De bestrijding van ziekten en ziekteverwekkers vereist activering of deactivering van een groot aantal verschillende celtypes in ons immuunsysteem in de juiste plaats en de juiste tijd. De laatste jaren hebben bepaalde immune cellen, de myeloid-afgeleide ontstoringsapparaatcellen (MDSCs), stijgende aandacht in deze context gekregen. Zij functioneren als belangrijk controlemechanisme in het immuunsysteem en zorgen ervoor dat immunoreactions niet te sterk worden.

Effecten van het verlies van controle

In het geval van lidstaten schijnen deze controles in het zenuwstelsel om voor een deel te ontbreken. Samen met zijn team, slaagde Thomas Korn, Professor voor Experimentele Neuroimmunology bij de Kliniek van de Neurologie TUM, in het aantonen van dit in een studie die in de Immunologie van de dagboekAard wordt gepubliceerd. Tijdens lidstaten valt het lichaam zijn eigen zenuwweefsel aan, resulterend in schade en ontstekingen. Dit kan beurtelings tot verlamming evenals visie en bewegingswanorde leiden.

„Wij waren hoofdzakelijk geinteresseerd in het controleeffect van MDSCs op de cellen van B. Hun functie in het voorkomen van lidstaten is nog niet duidelijk. Maar zij schijnen om een belangrijke rol, iets te spelen wij wilden nemen een dichtere blik bij,“ zegt Korn, verklarend de doelstelling van de studie. B de cellen kunnen zich tot cellen ontwikkelen die antilichamen produceren, maar zij kunnen andere immune cellen ook activeren door immune boodschappers af te scheiden. Korn en zijn team gebruikte een muismodel waarin de ontstekingsziekte kan worden teweeggebracht en veel de zelfde manier zoals in het menselijke lichaam ontwikkelt.

De invloed van MDSCs de de celtelling van B

Het team verwijderde MDSCs uit het hersenvliesweefsel en nam toen een verhoging daar van de accumulatie van de cellen van B waar. Tezelfdertijd voor kwamen de ontstekingen en de schade, teweeggebracht door het hoge aantal cellen van B in het zenuwweefsel. Dit fenomeen kwam niet voor toen genoeg MDSCs aanwezig was, controlerend het aantal cellen van B.

In de toekomst willen Korn en zijn team verklaren hoe de cellen van B het zenuwstelsel vernietigen. Volgens de onderzoeker zijn er twee mogelijkheden: In meninges zenden de cellen van B substanties uit die immune cellen aantrekken die dan verkeerd de eigen weefsels van het lichaam vernietigen; of, de cellen van B activeren immune cellen in de bloed en lymfesystemen die dan tot meninges leiden, waar zij schade veroorzaken.

De geduldige tests bevestigen resultaten

Gebaseerd op 25 tests van de cerebro-spinale vloeistof (CSF) van onderwerpen met lidstaten, kon het gebrek aan MDSCs een negatief effect op de cursus ook hebben van de ziekte in patiënten. Toen de onderzoekers grote aantallen van MDSCs in CSF vonden, ervoeren de patiënten gewoonlijk ook mildere symptomen met minder episoden van ontsteking. In tegenstelling, telt de patiënten met lagere MDSC ervaren sterkere symptomen. „Er is reeds goedgekeurde therapie waarin de cellen van B op een geneeskrachtige basis geregeld en onderdrukt zijn. Nu hebben wij een verklaring verstrekt van waarom dit een efficiënte behandeling zou kunnen zijn, minstens in gevallen waarbij de cursus van de ziekte slecht is,“ zegt Korn. Aangezien het aantal in dit geval geteste onderwerpen klein was, plant hij en zijn team grotere geduldige studies voor de toekomst.

Bron: https://www.tum.de/nc/en/about-tum/news/press-releases/detail/article/35066/

Advertisement