Defibrylacja jest ostatecznego traktowania zagrażające życiu arytmia serca, Migotanie komór i bez tętna częstoskurcz komorowy. Defibrylacja składa się z dostarczania terapeutycznych dawką energii elektrycznej do dotkniętych serce z urządzeniem o nazwie defibrylator serca. To depolarizes masy krytycznej mięśnia sercowego, kończy rytmu i umożliwia rytm zatokowy normalnej być ponownie ustanawiane przez naturalne stymulatorem przez jednostkę w Węzeł zatokowo-przedsionkowy serca.
Defibrylatora może być zewnętrzny, transvenous, lub wszczepionych, w zależności od typu urządzenia używane lub konieczne. Niektóre jednostki zewnętrznej, znany jako automatyczne defibrylatora zewnętrznych (AEDs), automatyzować diagnozy rytmy obróbki, co oznacza, że świeckich obiektów odpowiadających lub osoby trzecie mogą wykorzystywać je pomyślnie przy małej lub w niektórych przypadkach nie szkolenia na wszystkich.
Defibrylacja został po raz pierwszy wykazane w 1899 roku Prevost i Batelli, dwóch physiologists z Uniwersytetem Genewskim, Szwajcaria. Odkryli, że porażenia prądem elektrycznym w małych może budzić Migotanie komór u psów i większe koszty byłyby odwrócić warunek.
Pierwsze użycie na człowieka było w 1947 Claude Beck, profesora chirurgii uniwersytetu Case Western Reserve University. Teoria Becka był Migotanie komór często wystąpił w sercach, które były zasadniczo zdrowe, jego względem "Hearts są zbyt dobre, żeby die" i czy nie musi być sposób zapisywania ich. Becka po raz pierwszy stosowane techniki pomyślnie na chłopiec 14 roku życia, który był funkcjonujących na dla wady wrodzone klatki piersiowej. Wyroby chirurgicznie otwarto chłopca klatki piersiowej i ręczne masażu serca została przeprowadzona w ciągu 45 minut aż do przybycia defibrylatora. Beckiem używane łopatki wewnętrzny po każdej stronie sercu, wraz z Prokainamid, antiarrhythmic narkotyków i osiągnięcia powrotu rytm zatokowy normalnego.
Tych wczesnych defibrylatora używać prądu przemiennego z gniazdka zasilania, przekształcone z dostępnych w wierszu wolt 110-240 do między 300 a 1000 wolt, do serca narażonych w ramach "Wiosło" typ elektrod. Technika często nieskuteczne w odwracania VF podczas morfologicznych badań wykazywały uszkodzenia komórki mięśnia sercowego poubojowego. Rodzaj maszyny AC z transformatorem dużych również jednostki te bardzo trudne do transportu i zmierzało do dużych jednostek na kołach.
Metoda zamkniętych klatki piersiowej
Aż do wczesnych lat 50. Defibrylacja serca było możliwe tylko wtedy, gdy jamy klatki piersiowej był otwarty podczas chirurgii. Techniki wykorzystywane prądem z wolt 300 lub większe źródła dostarczone do ścianek serce narażonych przez elektrody "Wiosło" gdzie każdy elektrody było mieszkanie lub nieco wklęsłych płytki metalowej o około 40 mm średnicy.
Urządzenie zamknięte klatki piersiowej defibrylator stosowane prądem większą niż 1000 wolt, prowadzonych z zastosowaniem elektrod zewnętrznie stosowanych przez Cage'a klatki piersiowej do serca, był pionierem przez Dr V. Eskin przy pomocy A. Klimow w Frunze, ZSRR w połowie lat pięćdziesiątych.
Przenieść do kierowania bieżące
W 1959 roku zespół Bernard Lowna rozpoczął badania na alternatywne techniki, która zaangażowane pobierania opłat bankowych Kondensatory do około 1000 wolt o zawartości energii dżulach 100-200, a następnie dostarczania opłaty za pośrednictwem indukcyjność takich jak produkować silnie tłumiona sinusoidalna falę czas (w milisekundach ~ 5) do serca w ramach "Wiosło" elektrod. Prace Zespół Lowna został zabrany do klinicznego zastosowania przez inżyniera Barouh Berkovits z jego "kardiowerter".
Fali Zespół Lowna jak wiadomo było był standard Defibrylacja do pod koniec lat 80-tych, gdy liczne badania wykazały, że fali zabieg obcięty, (B) była równie skuteczne podczas przewidującą dostawę niższych poziomów energii do produkcji Defibrylacja. Uboczny efekt był znaczny spadek masy maszyny. Kształt fali B, w połączeniu z automatyczny pomiar transthoracic impedancji stanowi podstawę do nowoczesnych defibrylatora.
Przenośnego jednostki stają się dostępne
Ważnym przełomem było wprowadzenie przenośne defibrylatora używany ze szpitala. To był pionierem w latach 60 przez Prof. Frank Pantridge w Belfast. Dziś przenośne defibrylatora znajdują się wśród wielu narzędzi bardzo ważne przez samochody sanitarne. Jedynym sposobem sprawdzonych mają resuscitate osoby miał serca unwitnessed przez EMS, która jest nadal trwała Migotanie komór lub częstoskurcz komorowy w momencie przybycia dostawcy pre-hospital.
Stopniowe doskonalenie w projekcie defibrylatora, częściowo oparte na pracy rozwijających się wersje wszczepionych (patrz poniżej), doprowadziły do dostępności automatycznego defibrylatora zewnętrznych. Urządzenia te można analizowania rytm serca same w sobie, diagnozowanie shockable rytmy i pobierać w leczeniu. Oznacza to, że nie umiejętności klinicznych jest wymagane w ich użycia, umożliwiając ludzi świeckich do szybkiego reagowania na sytuacje krytyczne.
Zmień na fali zabieg
W późnych latach 80, zewnętrznych defibrylatora wydana fali typu Zespół Lowna (patrz: Bernard Zespół Lowna) których był silnie tłumiona impuls sinusoidalną o głównie uniphasic cechy. Zabieg Defibrylacja, zastępcy jednak kierunek jadalne nasiona roślin strączkowych, korzystanie z jednego cyklu w przybliżeniu 10 milisekund. Zabieg Defibrylacja został pierwotnie opracowane i stosowane do osadzania kardiowerter defibrylatora. Po zastosowaniu do zewnętrznych defibrylatora zabieg Defibrylacja znacznie zmniejsza niezbędne dla pomyślnego Defibrylacja poziom energii. To z kolei zmniejsza ryzyko oparzenia i uszkodzenie mięśnia sercowego.
Migotanie przedsionków (VF) można przywrócić do rytm zatokowy normalną w 60% pacjentów serca poddanego działaniu jeden wstrząs od defibrylator monophasic. Większość zabieg defibrylatora mają pierwszego uderzenia powodzenia ilości większej niż 90%.
Implantowalne wyroby
Dalszy rozwój w Defibrylacja pochodzi z wynalazku osadzany wyrób, znany jako osadzania kardiowerter defibrylator serca (lub ICD). To był pionierem w Baltimore Sinai Hospital przez zespół oferującą Stephen Heilman, Alois Langer, Jack Lattuca, Morton Mower, Michel Mirowski i Mir Imran, za pomocą przemysłowych kolaborant Intec systemów Pittsburgha. Mirowski razem z Mower i Staewen i razem rozpoczęto działalności badawczej w 1969 roku ale było jedenaście lat przed ich traktowania ich pierwszym pacjenta. Podobne prace rozwojowe została przeprowadzona przez Schuder i współpracowników w University of Missouri.
Prace rozpoczęto, pomimo wśród czołowych ekspertów w dziedzinie arytmia i nagła śmierć. Było wątpliwości że swoje pomysły kiedykolwiek staje się rzeczywistością klinicznych. W 1962 roku zespół Bernard Lowna wprowadziła zewnętrznych defibrylator DC. To urządzenie stosowane prąd od płatnicze kondensator poprzez ściany klatki piersiowej w sercu przestanie przedsionków serca. W 1972 roku zespół Lowna stwierdził w Dzienniku '' obiegu '' - "bardzo rzadkich pacjenta, kto ma często napady Migotanie komór najlepiej jest traktowana w jednostce opieki wieńcowa i lepiej jest obsługiwana przez skuteczne antiarrhythmic programu lub chirurgicznych korekty przepływ nieodpowiednie wieńcowych krwi lub komory nieprawidłowego działania. W rzeczywistości systemu wszczepionych defibrylator stanowi rozwiązanie niedoskonała in search of wiarygodne i praktycznego zastosowania."
Problemy pokonać, aby były projekt systemu, który pozwoliłby wykrywania Migotanie komór lub częstoskurcz komorowy. Pomimo braku zaangażowania finansowego i dotacji są zachowywane i pierwsze urządzenie zostało wszczepiania w lutym 1980 r Johns Hopkins Hospital przez Dr. Levi Watkins, Jr. Modern ICDs nie wymagają Torakotomia i posiadają zdolności nadawanie tempa, cardioversion i Defibrylacja.
Wynalazek osadzania jednostek jest nieocenione dla niektórych regularnych chorzy problemy z sercem, chociaż generalnie posiadali oni tylko do osób, które już miały serca odcinek.
Warto przeczytać
W tym artykule objęty jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike licencji. Wykorzystuje materiał z Wikipedii artykuł w "Defibrylacja" dostosowany wszystkie materiały użyte z Wikipedii jest dostępny na warunkach Licencji Creative Commons Attribution-ShareAlike. Wikipedia ® sam jest zarejestrowanym znakiem towarowym Wikimedia Foundation, Inc.